ex V E E s L A G. 



Eene korte mededeeling volgt omtrent het geregeld nedervallen 

 van eene menigte wijfjes van Lasius niger L. in de stad Wage- 

 ningen, ongeveer in de eerste week van Augustus. Drie jaren 

 achtereen heeft Spreker dit waargenomen. Hij laat daarbij afbeel- 

 dingen zien, door hem op 10- en 20-malige vergrooting vervaar- 

 digd, van de drie sexen der genoemde soort, alsmede een fleschje 

 met hare eieren, namelijk de werkelijke mieren-e i e r e n , daar, 

 gelijk bekend is, in het dagelijksch leven de cocons den naam 

 van raieren-eieren dragen. 



"Voorts vestigt Spreker nog de aandacht op den staat van slavernij , 

 waarin Formica cinerea Mayr bij F. sanguinea Latr. verkeert. 

 Eenige nesten van laatstgenoemde soort , met slaven van de eerste , 

 weidden door hem waargenomen. Blijkbaar wordt het oorlogzuch- 

 tige karakter van de meesters eenigszins overgeplant op de uit 

 hunnen aard zeer vreesachtige slaven. Bij het verstoren van de 

 nesten, waarin poppen van bejde soorten aanwezig waren, was 

 geene voorliefde van eene der beide soorten voor hare eigen poppen 

 te bespeuren. Beide namen evenzeer deel aan de redding van de 

 toekomstige meesters en slaven. Exemplaren van de verschillende 

 vormen der beide soorten, op spiritus gezet, gaan ter bezichti- 

 ging rond. 



Afstappende van het onderwerp der mieren, maakt Dr. Bos 

 ten slotte de vergadering opmerkzaam op een onderzoek van Bal- 

 l)iani , over den invloed van het inspuiten van rottingsbacteriën 

 in het lichaam van insecten en andere gelede dieren. Bij een 

 groot aantal insecten en spinnen treedt, 42 tot 48 uren na de 

 inenting, de dood in, en wel onder dezelfde verschijnselen, die 

 aan de ziekte der zijdewormen eigen zijn. Lepidoptera, Hymeno- 

 ptera en Diptera schijnen, wegens de geringere hoeveelheid van hun 

 bloed, spoediger gedood te worden. Een groot aantal Orthoptera 

 daarentegen, vooral krekels, in wier aanzienlijker hoeveelheid 

 l)loed ook veel lichaampjes voorkomen, bieden langer weerstand. 

 De bloedcellen schijnen de bacteriën met Pseudopodien aan te 

 grijpen en te verteren; dit laatste schijnen ook de groote cellen 

 van het pericardiale weefsel te doen. 



