14 BIJDRAGE TOT DB KENNIS DER 



f. 91 — 93; zij komen het naast bij fig. 92 , maar de onderste 

 vlekken van den gebogen lichten dwarsband der voorvleugels 

 vóór den achterrand zijn meer bruingeel. Evenzoo is de 

 grond der achtervleugels eenkleurig bruingeel, zonder gele 

 vlek binnen de spits van de zwarte middenstreep der 

 achtervleugels. Ik heb een exemplaar dezer variëteit van 

 Columbio (von Noleken), dat met Hewitson's afbeelding 

 overeenstemt, 

 TIthorea Harmonia Gram., II, p. 142, pi. 190 G, D..— 

 PI. 1 , fig. 1 (var.). 



Tithorea Megara var. Doubled, en Westw. , Gen. of Diurn. 

 Lep., Tab. 14, f. 2. 



Eenige exemplaren. 



Godart beschrijft in de Eiicyclopédie Méthodique , p. 223, 

 eene Heliconia Megara, welke thans algemeen als eene variëteit 

 van Harmonia Cramer wordt aangenomen en die zich daarvan 

 hoofdzakelijk onderscheidt door de buitenwaarts zwartbruin 

 gerande roodgele , door eene zwartbruine midden-la ngsstreep 

 gedeelde achtervleugels en geheel roodachtig geel geteekende 

 voorvleugels. Hij vermeldt buitendien van zijne Megara nog 

 eene variëteit , die hij als volgt beschrijft : « Elle se distingue 

 du commun des individus en ce que les deux bandes 

 longitudinales de la base des premières ailes sont d'un fauve vif 

 et plus dilatées et en ce que l'espace elliptique du milieu des 

 secondes ailes est aussi de cette couleur mais moins large. » 

 Tot deze variëteit nu , op 's Rijks Museum van Nat. Hist, 

 te Leiden vertegenwoordigd door een paartje , van het Ber- 

 lijnsche Museum afkomstig, en die den naam van 2^rö Klug 

 (in litt.) draagt , behooren de voor mij staande Curaçaosche 

 exemplaren. Zij is reeds afgebeeld (als eene variëteit van 

 Megara God.) in het aangehaalde werk van Doubleday en 

 Westwood, maar met veel donkerder roode achtervleugels 

 en wortelhelft der voorvleugels dan de Curaçaosche exem- 

 plaren bezitten. Om deze reden geef ik van laatstgenoemde 

 hierbij eene afbeelding. 



