LEPIDOPTEBA TAN HET EIL. 0FBAÇAO. 19 



uitgedrukt, donker omberbruin, aan de toegewende zijden 

 iets vervloeid, en de beide lijnen voor den achterrand bijna 

 zwart , doch zeer fijn en scherp ; bovendien is de binnenste 

 op de achtervleugels onregelmatig bochtig, vooral van ader 



3 tot de vleugelpunt , en wordt de grond tusschen de tweede 

 dwarslijn en de binnenste randlijn overal door eene flauwe 

 donkere schaduw gedeeld. Gel Ic met een spits-ovaal fijn 

 donker kringetje, het oog in cel 2 als boven, maar bleek 

 okergeel gerand, daaromheen nog fijn grijsbruin. Verder 

 ziet men nog een vrij groot rond oog in cel 5, met ééne 

 blauwzilveren stip boven het midden, en een veel kleiner 

 in cel 6 , dat ovaal is , met 2 zilveren stippen. In cel 3 en 



4 bevinden zich twee flauwe bruingrijze kringen, die paars- 

 zilver gevuld zijn. Voorvleugels met een klein oogje in cel 



5 en 2 fijne paarszilveren stippen in cel 3 en 4, Franje 

 alleen met grijsbruinen wortel, verder lichter, bruingrijs. 



EURYTELINA H.S. 



Cystlneura Hypermnestra Hübn., Samml. Exot. Schneit. — 

 Boisduval, Spec. Gén.^ I, pi. 9, f. 1. 



Twee mannen. 



Deze exemplaren zijn kleiner dan een mede mannelijk 

 exemplaar uit de Argentijnsche republiek, dat ik aan Prof. 

 Weyenbergh te danken heb. Dit heeft eene vlucht van 45 

 mm. , het grootste der beide Curaçaosche (het andere vrij 

 onafgevlogene is links sterk beschadigd) slechts 40 mm. 

 Verschillen in kleur en teekening merk ik niet op. 



Nymphalina H.S. 



Ànaea Morvus Fabr., Syst. Ent., p. 484. 

 Een wijfje. 



Euptoieta Hegesia Gram., Ill, pi. 209 E, F. 



Een man gróoter dan Gramer's figuur (54 inm.). Het exem- 

 plaar is afgevlogen, doch kon.t zeer wel, ook in grootte, 

 overeen met een i uit Golumbie (v. Noleken). 



