38 BIJDRAGE TOT DK KENNIS DER 



Agì', annexa, door Treitschke als eene twijfelachtig-Euro- 

 peesche soort beschreven en ten tijde van Guenée's werk 

 nog door sommigen voor wellicht Europeesch gehouden, 

 wordt nu wel algemeen als uitsluitend Amerikaansch erkend. 

 Zij is uit de beide aangehaalde beschrijvingen te herkennen ; 

 alleen wil ik nog aanteekenen , dat de mannelijke sprieten 

 tot de punt met korta, dicht opeengedrongen zaagtanden 

 bezet zijn en de geheele schaft met koite wimperharen, 

 die naar de punt (deze is zelve bijna naakt) zeer in lengte 

 verminderen en overigens in bosjes op de tanden bijeen- 

 staan. De palpen zijn smaller dan de oogen en nauwelijks 

 opgericht; lid 2 is naar boven niet verbreed en aan de 

 voorzijde kort behaard, het eindlid kort en stomp. Zij zijn 

 dus ongeveer zooals bij Agrotis Segetum, waar zij evenwel 

 iets breeder en aan de voorzijde langer behaard zijn. Hunne 

 kleur is donker grauwbruin , de buitenhelft van lid 1 en 

 de voorzijde van lid 2 onderaan smal licht bruingrijs. Hals- 

 kraag met een smal flauw zwart lijntje geteekend, overigens 

 iets donkerder dan de thorax (bij het voor mij staande 

 wijfje zeer weinig); bij de mannen is hij lichter of donkerder 

 bruingrijs, naar het leemgrauwe trekkende, evenals bij den 

 door Treitschke beschreven type de fijn donker gestreepte 

 voorrand der voorvleugels tot boven de niervlek en de 

 vleugelpunt. Bij een' Noord-Amerikaanschen man in mijne 

 collectie is de geheele grond der voorvleugels licht bruingrijs , 

 weinig donkerder dan de voorrand, en slechts eene voorrands- 

 vlek , die het begin der tweede dwarslijn bedekt , en het 

 franjeveld achter de golflijn zijn donker grauwbruin. Het 

 koolzwarte langsstreepje, dat de onderhelft der ronde en 

 niervlekken verbindt , is bij al mijne exemplaren zeer duide- 

 lijk , ook de twee lange spitse tanden , die de eerste dwarslijn 

 bovenaan maakt; in cel \a heeft die dwarslijn een korteren 

 tand, in \b een rond boogje. 



De voorschenen zijn iets korter dan het eerste lid der 

 tarsen , niet zeer smal ; zij hebben aan weerszijden eene 



