40 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DEE 



Ik kan met Dr. Harvey, zie BtiUetin of the Buffalo 

 Society of Natural History , III, p. 11(1875), vooreerst nog 

 niet aannemen, dat M, obtttsula Zell, en obtìisa Herr. Schaff. , 

 Ausi. Sohmett., p. 68, f. 210, één zijn. De laatste heeft 

 naar de afbeelding eene vlucht van 25 mm. {ohtusula van 

 18—21), zij is veel frisscher geel, de bruine lijn, die de 

 twee voorrandsvlekken verbindt , is in het midden gebroken 

 en heeft daar een' dikken , bruinen , met de spits naar den 

 achterrand gerichten tand, en de rij bruine stippen langs 

 den achterrand sluit zich niet, zooals bij ohtusula, bij het 

 laatste voorrandsvlekje aan , maar wijkt bovenaan af. Veeleer 

 zou ik denken dat zijne M. perflava (1. c.) , uit Noord- 

 Amerika, met oltusa H.S. identiek was. 



Deze drie Amerikaansche soorten van het genus onder- 

 scheiden zich van de Europeesche door veel meer afgeronde 

 voorvleugels , wier punt slechts stomprechthoekig moet heeten, 

 terwijl zij bij de Europeesche vrij spits is, met schuinen 

 achterrand. Ook is bij ohtusula de uitstekende punt van 

 het voorhoofd veel korter dan bij vespertalis en suhflava, 

 daarbij zijn de palpen meer opgericht. De andere soorten 

 ken ik niet in natura. 



Metoponia spec. 



Een zeer afgevlogen voorwerp, dat ook tot Metoponia 

 schijnt te behooren. Het komt in vleugel vorm meer met 

 de Europeesche soorten overeen, maar de voorhoofdspunt 

 is niet langer dan bij ohtusula. De voorvleugels zijn geel, 

 de achtervleugels grijs. Dit is al wat ik er van zeggen kan. 



Ponometia OChricosta Herr. Schaff. , Corr. Blatt des ZooL- 

 Miner. Vereins zu Regensburg , 1868, p. 154. — PI. 3. 

 fig. 4; Aa (kop). 



Vijf exemplaren, allen wijfjes. 



Herrich-Schäfifer beschrijft deze soort in het gdiioerade, 

 zeer weinig verbreide Tijdschrift aldus: <.(iPo?iometia m.no\. 

 «gen, Nach Lederer's Eintheilung neben 3Ieto^oma stehend) 



