42 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER 



Bijoogen aanwezig; oogen naakt, onbewimperd. Pooten 

 gewoon gevormd en gespoord, glad beschubd, ongedoornd. 

 Voorvleugels met aanhangcel; nit hare spits de steel van 

 8 en 9. In de achtervleugels bij alle exemplaren 3 en 4 

 lang gesteeld, zooals Herrich-Schäffer opgeeft. 



Uivula? palliceps Felder en Rogenhofer, Novara II, 2 

 pi. 120 f. 2 is misschien, naar kleur en teekening te 

 oordeelen, na verwant en althans geene Bivula. 

 Er as tria spec. 



Een exemplaar eener soort, stellig na verwant aan E. 

 quadri f era Zeiler, Verh. zool. hot. Vereins zu IFien, iSH, 

 (Sep. p. 3) pi. 12, f.2, uit Mexico, en misschien dezelfde, 

 maar het voorwerp is beschadigd en onfrisch en dus niet 

 wel met zekerheid te bestemmen. 

 Thalpochares patuia Morrison, Proc. Acari, of Nat. Sci. of 

 F/iitarlelp/iia , 1875, p. 69. 



Patruelis Grote, Canadian Entomologist XII (1880) , p. 59. 



Een wijfje; de soort komt ook in Zuid-Amerika (Argen- 

 tina) voor. 

 Panula inconstans Guenée, S^dt. a Buffon, Noct. 3, p. 59, 

 nO. 1392, f. 9. 



Eenige exemplaren van beide sexen, die goed met de 

 afbeelding en beschrijving overeenkomen. Allten zijn zij 

 kleiner dan Guenée opgeeft en hebben niet meer dan 22 — 29 

 mm. vlucht. Zij kunnen meest tot den type worden ge- 

 rekend, doch varieeren, zijnde de lichte dwarsband bij den 

 vleugelwortel , de grond achter de niervlek en de achter- 

 rand bruinwit, vuil bruingeel of grijs; de eerste is altijd 

 het helderste gekleurd. 



Eén exemplaar, een klein wijfje van 23 mm. vlucht, 

 ziet er vreemd uil en schijnt bijna eene andere soort, 

 zijnde de vleugelwortel tot den buitenrand van den lichten 

 dwarsband lichtgrijs, tegen den voorrand bruin bestoven, 

 en het overige van den vleugel aardbruin, het donkerst 

 tegen den grijzen wortel. Intusschen kan men op den 



