48 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DEB 



Occìdua Gram., II, p. 116, pi. 173 A, B. 

 Een wijfje. 



Heteropygas Ligia Feld, en V^og. , Novara II , 2, pi. 117, f. 8. 



Een paar. 



Het wijfje is iets gedrungener van bouw dan de in de 

 Novara afgebeelde man , daarbij flauwer geteekend , met 

 minder witte, tegen den achterrand geelachtiger achter- 

 vleugels. Op de onderzijde mist het den smal zwartb ruinen 

 voorrand der voorvleugels , dien de man bezit. Het achterlijf 

 is gewoon gevormd. 



Ik ken de soort, waarop Guenée het genus grondt ( O/j/ji- 

 lata S.), alleen uit zijne beschrijving en afbeelding, doch 

 hoewel Ligia slanker, smal- en spitsvleugeliger , bovendien 

 langlijviger is , passen Guenée's generieke kenmerken vrij 

 wel. Ik wil daarbij nog opmerken, dat de oogen naakt en 

 onbewimperd zijn, de bijoogen aanwezig, ook de zuiger. 

 Het voorhoofd is vlak, zonder kuifje; de palpen zijn ge- 

 bogen, smaller dan de helft der oogen, weinig langer dan 

 de kop, glad beschubd, met kort, rolrond eindlid. Ader- 

 stelsel gewoon , de voorvleugels met aanhangcel ; ader 5 der 

 achtervleugels is even dik als de andere aderen , zeer nabij 

 de uit één punt komende aderen 3 en 4 ontspringende. 

 Pooten ongedoornd, de midden- en achterschenen vrij dik 

 beschubd, eerstgenoemden met een pluimpje van blonde 

 haren aan de inplanting. 



Heteropygas Ziczac Felder en Rogenhofer , I.e. f. 14, ken 

 ik ook alleen uit de afbeelding. 

 Rêmigia latïpes Guenée, Suites a Buffon, Noct. VII, p. 314, 

 n°. 1774; Herr. -Schaff. , Corr. Blatt Zool. Miner. Vereins 

 1869, p. 156. 



m/fluens Guenée, 1. c. p. 318 , n*. 1798. 



Tien exemplaren dezer varieerende soort; zij vertegen- 

 woordigen zoowel den type van Guenée als zijne variëteiten 

 min of meer duidelijk. Herrich-Schaffer merkt t. a. p. opï 

 «Exemplare ohne den schwarzen Innenrandsfleck scheint 



