LEPIDOPTEBA VAN HET EIL. CTJRAÇAO. 53 



Macaria spec 



Verscheidene slechte exenjplaren, die wellicht behooren 

 tot irrufata Guenée , Uran, et Thai., II, p. 82. De 

 beschrijving komt vrij wel overeen, in het bijzonder wat 

 den vleugelvorm aangaat. 

 Tephrina subarenacearia nov. spec. — PI. 4, fig. 5; fìg. 

 5a (kop). 



Verscheidene , meest slechte exemplaren van 20 — 22 mm. 

 vlucht; van beide sexen. 



Gelijkt, oppervlakkig beschouwd, zoodanig op de gele 

 variëteit van onze Europeesche T. arenacearia , dat ik mij 

 aanvankelijk afvroeg of ik geene kleinere editie van die 

 soort voor mij had. De verschillende, hier draadvormige , 

 bij de Europeesche soort kort gebaarde sprieten en de kortere 

 palpen gaven echter spoedig een ontkennend antwoord. 



Palpen een vierde langer dan de kop, smal, stomp, iets 

 opgericht, levendig okergeel , als de kop. Sprieten bij beide 

 sexen draadvormig, grijsgeel. De vleugels hebben eene iets 

 stompere punt en een' rechteren achterrand dan bij arenace- 

 aria, ook is het lijf in verhouding wat kloeker, maar het 

 aderstelsel en de vorm der pooten is juist eveneens; de man 

 heeft een kaal indruksel aan de onderzijde van den voor- 

 vleugelwortel , en dus kan de nieuwe soort zeer wel in het 

 genus Eubolia Lederer komen, niettegenstaande de iets 

 kortere palpen en afwijkende sprieten. 



Grondkleur der bovenzijde een bleek grijsachtig geel 

 (misschien wat verschoten). De voorvleugels zijn gelijkmatig 

 dun bruin bestoven, met eene flauw gebogene , onduidelijke 

 bruingrijze dwarslijn op een vierde, eene geheel rechte, 

 even flauwe middenlijn , een mede niet scherp donker 

 middenpunt eneene vrij duidelijke bruingrijze, naar achteren 

 vervloeide tweede dwarslijn. Deze lijn loopt evenwijdig met 

 den achterrand , heeft alleen bovenaan twee zeer flauwe 

 bochtjes en is verder geheel recht. Het laatste derde van 

 den vleugel , van af de tweede dwarslijn , is ongeleekend. 



