LEPIDOPTERA TAN HET EIL. CURAÇAO. 55 



Iwee breede, iets convergeerende dwarsstrepen en eene 

 vlek aan den voorrand tusschen beiden bruingrijs; eene vlek 

 aan de vleugelpunt meer zwartgrijs en soms naar onderen 

 als eene streep tot den staarthoek verlengd. Achtervleugels 

 mede vuilwit met bruingrijs bestoven puntderde. 



Onderzijde der vleugels iets witter, het laatste derde der 

 voorvleugels bruingrijs. 



Hellula undalis Hübn,, f. 93. — Lederer, JFien. Ent. Mon. 

 VII, p. 351. — Herrich-Schäffer, Con. Blatt des Zool. 

 Miner. Vere'ms, 1871, p. 17. — Meyrick, Trans. Eut. Soc, 

 of 'London, 1884, p. 316. 



Drie exemplaren. 



Herrich-Schäffer teekent van zijne Cubaansche exemplaren 

 aan, dat de franjelijn der voorvleugels in cel 2, 3 en 8 

 bijzonder sterk uitgedrukte zwarte stippen draagt. Het- 

 zelfde merk ik ook op bij de drie Curaçaosche , doch 

 bij nauwkeurige bezichtiging mijner overige voorwerpen 

 (een uit Zuid-Europa, zeven van Java), bevind ik dat ook 

 bij deze de stippen der franjelijn in de genoemde cellen 

 iets dikker dan elders zijn, hoewel niet zoo merkbaar veel 

 als bij de Amerikaansche stukken. Herrich-Schäffer is de 

 eerste, die E. undalis uit Aiïierika vermeldt; Guenée en 

 Lederer geven alleen Zuid-Europa, Afrika en Azië op. De 

 soort is ook, volgens Meyrick, in Australie, althans op 

 Nieuw-Holland, niet ongemeen. 



De niervlek der voorvleugels is bij de Curaçaosche voor- 

 werpen ook zeer duidelijk. 



Meyrick merkt terecht op, dat Lederer de beharing van 

 den binnenrand der middencel op de bovenzijde der ach- 

 tervleugels over het hoofd heeft gezien en dat hij aan 

 widalls de bij palpen ontzegt. Dit doet hij echter alleen in 

 zijne beschrijving van het genus; in de analytische tabel 

 der genera kent hij die organen aan Hellida toe, w'at ook 

 ?eer juist is. 



