SARCOPHAGULA, 



een nieuw g-eslactit der SAüCOPHAQ-HSTAE 



DOOR 



P. M. VAN DER WULP. 



Eenige exotische Sarcophaga-%oovien geven mij aanleiding tot 

 generieke afscheiding, waartoe te meer reden is, omdat het ge- 

 slacht Sarcophaga, over alle deelen der wereld verspreid, in 

 tallooze specifieke vormen optreedt, die niettemin onderhng de 

 meeste overeenstemming vertoonen. 



De hier bedoelde soorten, waaraan ik den naam van Sarcophagula 

 wensch te geven, zijn allen van kleine gestalte; de grootste is 

 niet meer dan 6 mm. lang. Zij komen overigens in habitus met 

 de meeste Sarcophagen overeen en hebben , even als deze , een 

 gevederden sprietborstel , doch waarvan het eind naakt is. Het 

 verschil bestaat voornamelijk daarin , dat de teekening op den 

 thorax (de drie zwarte langsstrepen) en de weerschijn vlekken op 

 het achterlijf veel minder duidelijk zijn , en bovendien in het 

 aderbeloop der vleugels. Dit laatste zal duidelijk worden bij ver- 

 gelijking van PI. 11 fig. 8, waar de vleugel eener gewone 

 Sarcophaga is voorgesteld, en fig. 9, welke die eener Sarcophagula 

 vertoont. De schijfdwarsader namelijk, bij de echte Sarcophaga^ 

 soorten gebogen, is hier recht en in plaats van op twee derden 

 of bijna drie vierden, op of nauwelijks iets voorbij de helft van 

 de spitscel ingewricht. De radiaal-ader loopt nagenoeg recht, de 

 ombuiging der discoidaal-ader vormt een rechten hoek en de 

 spitsdwarsader is slechts zeer weinig gebogen, zoodat de spitscel 

 aan haren ondersten hoek ook bijna niet uitpuilt. De mediastinaal-cel 



