NDDERIANDSCHE LBPIBOPTERA. 205 



(zie Verslag, p. x\) , waaruit blijkt dat ook de in België gevangen 

 en voor Argus gehouden vlinders slechts groote exemplaren van 

 Aegon waren. 



Polyommatus Dorilis Hfn. — Snellen, I, p. 63; II, p. 1126. 



Een tweede wijfje der donkere variëteit, dat echter op de boven- 

 zijde der voorvleugels eenige roodgele bestuiving vertoont en de 

 roodgele randvlekken van den type bezit, ving ik bij Rijen in 

 Noord-Brabant, 



De vlekken der boogrij staan bij Borilis en Phlaeas paarsge- 

 wijs bijeen, bij Euridice vormen zij eene vrij regelmatig gebogen 

 reeks. 



Polyommatus Phlaeas L. — Snellen, I, p. 64. 



Een zeer duidelijk tot de variëteit Eleus Fabricius [Eid. St/st. 

 Suppl. , p. 430, n". 180 — 181) behoorend exemplaar ontving ik 

 van den heer Dirk ter Haar. Het was den 9 Augustus 1885 

 bij Guyk gevangen. Deze variëteit onderscheidt zich van den type 

 door zeer donkere voorvleugels, welker goudkleur bijna verdwenen 

 is. Zij komt in Zuid- Europa , als zomer-generatie , veelvuldig voor , 

 in Duitschland, Zwitserland en België zeldzaam, bij ons wel slechts 

 sporadisch. 



Fabricius geeft ook als kenmerk van zijne Hesperia Eleus op, 

 dat de achtervleugels (aan den staarthoek) sterk uitgesneden en 

 bijna dubbel gestaart zijn. Dit is echter bij Phlaeas een doorgaand 

 kenmerk der zomervlinders , ofschoon het bij onze inlandsche voor- 

 werpen niet zoo sterk is uitgedrukt als bij Zuid-Europeesche en 

 Klein-Aziatische exemplaren. De zomervlinders zijn ook overigens 

 nooit zoo levendig goudkleurig als die , welke men in Mei vangt , 

 en vooral niet als de September-voorwerpen , welke van allen de 

 held€rste goudkleur en de meest afgeronde achtervleugels bezitten. 



De grootte van de zwarte vlekken der voorvleugels verschilt bij 

 Phlaeas ook nog al. 



Uit dit alles blijkt de juistheid van Zeller's bewering, dat zelfs 

 de gemeenste soorten van vlinders nog stof tot opmerkingen kun- 

 nen leveren. 



