NEDBEI/ANDSCHB LBPIDOPTERA. 215 



de dieren mede naar Rotterdam , waar ik , toen de voorraad helmgras 

 opgegeten of verdord was, aan mijne kweëkelmgen Dact^lis glomerata 

 voorlegde. Zij lieten zich dit nieuwe voedsel goed smaken , — zooals 

 Sepp zou gezegd hehben , — vei'borgen zich overdag in het zand en 

 aten alleen 'snachts , doch groeiden weinig. In het laatst van October 

 ging ik nog eens naar Scheveningen, om nsLar Kinhrella te zoeken , 

 en wijdde ook mijne aandacht aan de nieuwe, mij steeds onbe- 

 kende Leucaniden-rups , waarvan ik er weder vier vond. Ik slaagde 

 er in, de meesten mijner rupsen door den winter van 1885/86 

 heen te brengen , wat , met het oog op diens zeer langen duur , 

 volstrekt niet gemakkelijk ging. In April maakte ik nog een paar 

 tochtjes naar de duinen , hoofdzakelijk ter wille van KlnJcerella , doch 

 ook om nog eens naar de Leucan'ia te zien en voedsel voor mijne 

 rupsen te halen. Nog enkele exemplaren werden gevonden , die 

 echter kleiner waren dan mijne te huis gekweekte. Naarmate het 

 weder warmer werd, namen al mijne rupsen belangrijk in grootte 

 toe, en toen werd het mij duidelijk, dat ik die van Leucania 

 littoralis bezat. Deze rups is met den vlinder — middelmatig 

 goed — afgebeeld en beschreven in de Annales de la Société 

 Entomologique de France 1863, pi. 2, fig. 2, 2a door Mabille en 

 naar die afbeelding door mij in mijn werk, t. a. p. beschreven. 

 Ik wil hier slechts opmerken, dat de rups niet alleen roodachtig 

 grijs , maar ook wel geelachtig grijs voorkomt , wat trouwens 

 Mabille reeds zegt, en dat zij, in verhouding van den vlinder, 

 vrij groot en dik wordt, nog grooter dan op de aangehaalde af- 

 beelding is voorgesteld. Onjuist is , wat Mabille zegt « qu'elle éclot 

 pendant l'hiver». Zelfs bij het voorkomen eener tweede generatie 

 komen de rupsen stellig vóór den winter uit het ei. Mijne rupsen 

 zijn in den loop van Mei ingesponnen en de vlinders verschenen 

 van 11 Juni tot den 27 dier maand, steeds overdag. Het is 

 waar, wat Mabille zegt, dat gekweekte exemplaren er anders 

 uitzien dan gevangene. Zoo is bij de eersten de franje der voor- 

 vleugels niet iets grijzer dan de grond van deze, maar duidelijk 

 donker grijs , en zijn hunne aderen 6 en 7 even helder wit als 

 de middenader, wat bij mijne, overigens vrij gave gevangen voor- 



