216 AANTEEKENINtìKN OVER 



werpen niet meer het geval is. Eindelijk is de beharing van het 

 lijf bij de gekweekte stukken sterker en hebben zij dus een vrij 

 plomp voorkomen , hoewel niet in die mate als Mabille afbeeldt. 

 De voorvleugels zijn ook bij hem wat te sterk groen gemengd. 



Op p. XXVI van het Bulletin der bovenaangehaalde Annales, 

 geeft de Graslin eene aanvullende nota over de levenswijze dezer 

 soort , waarvan hij ook eene tweede generatie waarnam , en ver- 

 betert ter loops de onjuiste bewering van zijnen collega, dat de 

 rups in den winter uit het ei komt. 



Ik merk nog op , dat volgens de Graslin , deze soort ook langs 

 de Middellandsche zee aan de Fransche kusten voorkomt. In de 

 tweede editie van Staudinger en Wocke's Catalogus der Europeesche 

 Lepidojitera is dit niet vermeld. 



Eenige exemplaren van den vlinder zijn in ons land ook op 

 stuifzandgronden (oude zeeduinen) bij Zoest en de Bildt gevangen , 

 zooals ik reeds aanteekende, dus ver van de tegenwoordic^e zee- 

 duinen. 



Le 11 ca 11 ia Turca L. — Snellen, I, p. 406; II, p. 1159, 



Utrecht : Driebergen (J. T. Oudemans). 



Agrotis iiiterjecta Hübn. — Snellen, I, p. 416 ; II, p. 1159. 



Noord-Brabant : Budel (de Joncheere). — Zeeland: Middelburg, 

 22 JuH (Dr. J. G. de Man). — Utrecht : Driebergen (J. T. Oudemans). 



Agrotis sa 11 eia Hübn. — Snellen, I, p. 430. 



In het systematisch register had de variëteit aecpia vermeld 

 moeten worden. Vei'der toekende Heylaei'ls terecht aan, dat mijn 

 citaat uit Minière moet luiden, pi. 148, niet 138. 



AgTotis Ericae Boisd. — Snellen, I, p.431. {? MoloUtina 



Esper). 



Eenige goede exemplaren dezer zeldzame soort werden door Dr. 

 Kallenbach en mij gevangen op « smeer » bij Breda , aan den oost- 

 rand van het Mastbosch. Ook is de tot dusver onbekende rups 

 beschreven door Dr. M. Standfuss in de Stett. Ent. Zeit., 1884, 

 p. 201. Zij leeft op heide {Calluna vulgaris) van Augustus tot in 



