NBDDELANDSCHB LEPIÛOPTEBA. 221 



Ëugoiiîa fuscantaria Haw. — Snellen, I, p. 527; II, 

 p. 1167. 

 Noord-Holland : Amsterdam (Joh. de Vries). Bij Rotterdam ook 

 nog steeds voorkomende. 



Urapteryx Sainbucaria L. — Snellen, I, p. 532. 

 De rups leeft ook veel op Klimop. 



Phorodesma pustulata Hufn. — Snellen, I,p. 546; II , 

 p. 1168. 



Noord-Holland : Hilversum (J. T. Oudemans). 



Fellonia vibicaria L. — Snellen, I, p. 549. 



Glerck heeft deze soort het eerst afgebeeld in. zijne Icônes , pi. 

 3, fig. 2 (1759), de beschrijving van Linnaeus is twee jaar 

 jonger en van 1761. Hieruit volgt dus, dat eerstgenoemde als 

 auteur vermeld moet worden. De exemplaren met geheel onver- 

 vloeide tweede dwarslijn der voor- en eerste der achtervleugels 

 noemt Staudinger {Cat. der Lepld. des europ. Fmmeu-Geliets., 1871 

 p. 154) variëteit strigata. 



Aeidalia inuricata Hfn. — Snellen, I, p. 560 »). 



Een in Juli 1885 gevangen wijtje legde een achttal eieren, 

 die in verhouding tot den vlinder zeer groot waren. Hieruit 



1) Aeidalia herbariata Fabr. , -È"»^. jSyjiï. , suppl. , n«. 278 — 279. — Guenée, Vran. 

 et Phal., I, p. 465. — Staint. , Man., 2, p. 46. — Heylaerts, A?m. Soc. 

 Ent. Beige., 1878, p. 1. — Fusillana^ubTi., GeoìH.,ì.^'ò. — Treitschke, 

 VI, 2, p. 11. — Fisch. V. Eösslerst., Abbild., p. 163, Tab. 61, fig. «—i. 



Deze soort is zoo groot als incanaria, ader 6 en 7 der achtervleugels zijn ge- 

 stoeld , de achterrand der vleugels is nergens uitgesneden; bij den c? zijn de sprieten 

 gelijkmatig kort bewimperd, de achterschenen plat, breed, ongespoord en de 

 achtertarsen zeer kort; achterschenen van het $ met één paar sporen. 



Overigens is de vlinder op de bovenzijde vuil bruinwit, grof bruin bestoven 

 en geteekend; de middenschaduw is zeer dik, op de voorvleugels meest wortel- 

 waarts vervloeid tot aan de eerste dwarslijn; deze en de op ader 6 gebroken 

 tweede dwarslijn zijn aan den voorrand dikker. De zeer sterk geslingerde golflijn 

 is wortelwaarts , doch niet tot aan de tweede dwarslijn, grauwbruin beschaduwd. 

 Middenpunten meest klein en onduidelijk; franjelijn met afgebroken donkere 

 streepjes, op den wortel der franje donkere stippen. 



Voor de rups zie men Fischer von Kösslerstamm en Heylaerts t. a. p. 



