ÎTEDEBLANDSCHB LBPtDOPTEBA, 223 



tervleugels tot den vleugelwortel toe vervloeide , op de voorvleugels 

 slechts van den binnenrand tot ongeveer de middencel reikende, 

 zwartgrijze schaduwlijn. De grondkleur der bovenzijde is een onzui- 

 ver beenkleurig geel, dat fijn donkergrijs is bestoven, het meest 

 in het franjeveld , waarin men eene golflijn der grondkleur ziet. 

 De dwarslijnen zijn zwart ; de tweede is in het midden gebogen , 

 aan den voorrand der voorvleugels dikker , naar onderen in punt- 

 jes opgelost , aan den binnenrand (ook der achtervleugels) met een 

 dikker stipje eindigende. Middenpunten onduidelijk, vooral 

 op de voorvleugels. Voorrand in het midden met een zwartgrijs 

 vlekje (begin der schaduwlijn). Franjelijn fijn donker , op de ader- 

 einden afgebroken, de franjewortel daarachter met zwarte stippen. 



Verder is het voorhoofd zwart, de schedel als de vleugels ge- 

 kleurd; bij den c? zijn de sprieten zeer kort en fijn bewimperd , 

 de achterschenen breed , plat en ongespoord en de tarsen daaraan 

 zeer kort. 



Juni, Juli, Augustus. Twee generatien. 



De door Millière en Rössler gelijktijdig bekend gemaakte rups 

 is geelgrijs, in het groenachtige vallende, met donkere stippen en 

 op iederen ring met eene eenigszins T-vormige donkere teekening. 

 Voedsel: het gewone der Acidalia-ruipsen. 



Maastricht, 10 Juli, een exemplaar bjj Bunde (Mr. A. H. 

 Maurissen). 



Acidalia rusticata W.V. — Snellen, I, p. 560; II, 

 p. 1169. 



Noord-Holland :. Bussum , 19 Juli 1885 (K. Bisschop van Tuinen). 



Acidalia inornata Haw. — Snellen, I, p. 563; II, p. 1170. 



Zie de uitvoerige beschrijving der rups, met die van aversata 



vergeleken, door den heer Heylaerts {Tijds. v.Ent., XXVI, p. clii). 



Acidalia nigropunctata Hfii. — Snellen, I, p. 566; 

 II, p. 1170. 

 In mijne beschrijving dezer soort staat, dat het ? slechts één 

 paar sporen aan de achterschenen heeft. Dit is onjuist, het heeft 

 aldaar 4 sporen. 



