VERSLA Ct. XVli 



in de huizen , die openstonden , vlogen zij bij honderden , en tegen 

 de muren, die tegen het Zuidwesten waren geplaatst, lagen ze 

 verscheidene duimen lioog opgehoopt. Dit laatste en ook het feit 

 dat zij zich zeer gemakkelijk lieten grijpen, schijnt te bewijzen 

 dat zij eene lange reis achtel' zich hadden. Ook den volgenden dag 

 vlogen er nog duizenden , maar binnen drie dagen was er geen 

 enkele meer te bespeuren. 



In de tweede plaats rigt de heer Fokker een verzoek tot de 

 Leden, die zwaluwnesten of vleermuizen en (hiivcn in handen 

 mogten krijgen , om hem de daarin gevonden weegluizen te 

 zenden. Van de vijf Europesche soorten van het geslacht C'miex L. 

 {ÄcafäJiia F.) is nog slechts een , de gewone C. lectulariuH L. , 

 als irdandsch bekend. Toch komen er hoogstwaarschijnlijk nog drie 

 andere hier voor. Wel zijn vele jaren geleden, door ons vroeger 

 medelid Wttewaall, eenige doozen met wandluizen uit duiventillen 

 verzameld, die tot C. eoinmlaruoi Jenyns heeten te behooren , 

 maar hun tegenwoordige toestand laat nadere determinatie niet 

 toe. De andere soorten zijn C. Ilirundinis Jenyns, even als de 

 vorige over geheel Europa verspreid en in nesten van Uìrnuiìo 

 vrhica levende; en C. F Ipisirellae Ko\. , in Duitschland en Engeland 

 gevangen op J'espertilio plpistrella. Het doelmatigste is om de ge- 

 vangen voorwerpen in liquor te werpen , omdat de zeer teedere 

 sprieten , die een voornaam onderscheidingskenmerk opleveren , 

 anders ligtelijk beschadigen of afbreken. 



De heer Everts maakt vooreerst opmerkzaam op de verschil- 

 punten tusschen Noüop7ulii-i inguttaius Fabr. en N. purictulatus 

 Wesm. , twee soorten welke oogenschijnlijk veel op elkander ge- 

 lijken. De laatste werd vroeger altijd over het hoofd gezien, doch 

 is op vele plaatsen bijna even gemeen als ìA(juUaiui<\ o. a. komt 

 zij veelvuldig voor in het Mastbosch bij Breda. iV. punciulalus is 

 meer helder gekleui'd; de stippellijnen op de dekschilden zijn veel 

 fijner en worden naar het uiteinde nog fijner, maar verdwijnen 

 nimmer geheel; de tusschenruirnten zijn breeder. Tegenover deze 

 twee soorten en eene derde {J^.. riijipes Curt.) staan de fraai glan- 



2 



