52 AANTEEKENING OVER TWEE 



Mijne exemplaren van laatstgenoemde komen goed met Guenée's 

 beschrijving ovei^een en variëren niet belangrijk; bij allen is de 

 onderhelft van het middenveld leemgeel, de ronde vlek eenkleurig 

 houtgeel en de grond van den gewaterden band licht paai'sachtig 

 blaauw^grijs. In deze punten verschilt tedaceoides dan ook vooral 

 van littoralis, waar de onderhelft van het middenveld paarsachtig 

 bruingrijs is als de bovenhelft, de ronde vlek donker gestreept en 

 de grond van den gewaterden band licht paarsachtig bruingrijs. 

 Op Herrich-Schäfler's beide figuren loopt dit sexueel verschil nu 

 wel niet zoo sterk in het oog, maar is toch in hoofdzaak te zien; 

 het minst duidelijk is het leemgeel in de onderhelft van het mid- 

 denveld, dat slechts in cel \a als eene kleine vlek aanwezig is. 



Herrich-Schäffer heeft zeker de beide afgebeelde exemplaren van 

 Dr. Frivaldsky als de beide sexen van retina ontvangen en dus 

 is het wel zonderling, dat Guenée, — die bij retina (p. 164) het 

 vermoeden te kennen geeft dat Herrich-Schäffer's fig. 144 wel bij 

 tesiaceoides zou kunnen behooren, hoewel «l'espace median n'est 

 nullement teinté de jaune » (wat niet geheel juist is) , — niet op het 

 denkbeeld is gekomen, dat zijne testaceoides de andere sexe van 

 retina kon zijn. Vooral is dit zonderling, omdat hij bij de be- 

 schrijving van testaceoides, op pag. 165, op nieuw aanteekent 

 dat Pierrot hem twee exemplaren had gegeven , die aan dezen , met 

 retina , onder denzelfden naam , als Europeesch waren gezonden. 

 Daaruit leidde hij alleen af dat Pierret door een insectenhandelaar 

 die er zich niet om had bekreund den oorsprong der geleverde 

 vlinders te onderzoeken, met opzet was bedrogen. Had zijne vader- 

 liefde voor de door hem « gecreëerde » soort hem minder verblind , 

 dan zou hij zijne retina en testaceoides misschien ten opzigte der 

 sexuële kenmerken hebben onderzocht en de waarheid ontdekt. 



Mijne Indische exemplaren der beide sexen onzer Prodenia zien 

 er tamelijk verschillend uit. Bij Candiotische exemplaren , zooals 

 Herrich-Schäffer afbeeldt, zijn man en wijf welligt in den regel 

 minder uiteenloopend, Fig. 145 (het wijfje) is over het geheel 

 niet zoo sterk gekleurd als de gave en frissche Javanen en ik zag 

 ook eens een Europeesch exemplaar, dat minder levendige kleuren 



