AMEEIKAANSCHE DIPTERA. 83 



Ik kom dus tot het besluit, dat wij hier aan drie verschillende, 

 hoewel zeer verwante soorten te denken hebben, die in de teekening 

 der vleugels en in de witte beharing der drie laatste lijfsringen met 

 elkander overeenkomen, maar zich overigens door de hierboven aan- 

 geduide kenmerken laten onderscheiden. 



7. Anthrax celer Wied. 



Wied. Aiiss. Zweiß. I. 310. 77; Macq. Dipt. ex. II. 1. 69. 43. 



Een (? van Arizona in Noord- Amerika (Neumögen) , dat vrij wel 

 aan bovenstaande beschrijvingen beantwoordt, bevindt zich in 's Rijks 

 museum te Leiden. 



8. Anthrax festiva Phil. 



Philippi, Verli. zool. bot. Ges. If ie«, XV (1865). 668. 16; v. d. Wulp, 

 Notes from the Leyd. mus. IV". 76. 4. 



Twee mannelyke exemplaren uit Chile iu het Leidsche museum. 



Philippi 's beschrijving past vooral op een dezer exemplaren. Het 

 andere wijkt eenigszins af door het donkerder schildje en door iets 

 meer uitbreiding van den donkerbruinen zoom aan den voorrand der 

 vleugels; deze treedt namelijk ook nog in de radiaal- cel, waarvan 

 alleen het verbreede einde vrij blijft, en neemt ook de gelicele bovenste 

 wortelcel in tot even voorbij de middeldwarsader ; bovendien hebben 

 sommige dwarsaderen een zweem van donkere bezooming (zie PI. 9 

 fig. 7). Daar overigens geen wezenlijk onderscheid te bespeuren is, 

 houd ik het laatstbedoelde exemplaar slechts voor eene donkere 

 variëteit. 



9. Anthrax P e r i m e 1 e Wied. 



Wied. Anss. Zweiß. I. 583. 16. 



Een c? van St. Barthélémy (Delaunay), in het museum te Brussel 

 aanwezig, meen ik tot deze soort te moeten rekenen. De beharing 

 van den laatsten lijfsring is blinkend zilverwit. Het exemplaar is 10 

 mm. lang en dus grooter dan door Wiedemann wordt aangegeven 

 (3| 1.). De soort behoort tot dezelfde groep als onze A. liottcnlotta L. , 

 waarmede zij in het aderbeloop volkomen overeenstemt; de voorrand 

 der vleugels is evenwel niet geel, maar even zuiver glasachtig als de 

 overige oppervlakte; alleen de uiterste wortel is bruingeel, welke 

 kleur aan den voorrand niet verder dan tot de worteld warsader reikt. 



