AMEßlKAANSCHE DIPTERA. 89 



E. Lynch Arrib. Asil. argent, sep. 6. 3; — BIcp/iarepium coanialnni , 

 E. Lynch, Arrib. I.e. 73. 3; — Dasì/pogon bon arieti sis , Macq. Dipt. ex. 

 l. 2. 194; — ? Blepliarepinm Itiriditm, Rond, in Bandi et Truqui , Studie 

 entom. I. 89. 48 ; — Dasypogon siibconlractus , Walk. Dipt. Satina. 455 ; — 

 Seiìobasis anmdatiis , Bigot , in R. de la Sagra, Hist, pliys. poi. et nat. de 

 l'ile de Cuba , 789 pi, 20 f. 3 ; — Dasypogon secabdis , Walk. Trans, ent. 

 Soc Land. n. ser. V. 276 ; Bell, Ditt. Mess. IL 63. 1. pi. 1 f 4; — Senobasis 

 anricincta, Schin. Verìi. zool. bot. Ges. Wien, XVII (1867) 371. 31. 



Twee mannetjes uit Argentina (Weyenbergh). 



Als men de analytische tabel raadpleegt, door Schiner van de 

 genera der Asiliden gegeven *), dan zou deze soort tot het geslacht 

 Senobasis Macq. kunnen worden gebragt; immers de voorscheenen 

 hebben een, zij het ook niet zeer grooten einddoorn; het achterlijfis 

 aan den wortel duidelijk versmald ; de vleugels hebben slechts twee 

 cubitaal cellen en de vierde achtercel is zoowel als de anaal-cel 

 (onderste wortelcel) gesloten. Intusschen beantwoordt de soort geenszins 

 aan al de kenmerken , door Macquart aan het geslacht toegeschreven. 

 Die kenmerken zijn evenwel niet eens door den auteur van het 

 genus altijd in 't oog gehouden. Macquart noemt het derde sprieten- 

 lid knodsvormig en spreekt van de mannelijke genitaliën als met een 

 paar kromme haken voorzien ; in zijne afbeelding van Senobasis analis 

 (IHpt. ex. I. 2 , pi. 5 f. 1) is dit een en ander te zien. De beide andere 

 soorten, door hem tot het genus Senobasis gebragt, {S. macidipennis 

 en fenestrata Macq.) , schijnen echter nog al van de door hem aan- 

 gegeven generieke kenmerken af te wijken, en hij zelf kon 'ook niet 

 zeker zijn of zij werkelijk daarmede overeenkwamen, want van 

 beiden kende hij slechts het j , terwijl fenestrata bovendien door hem 

 beschreven is naar een exemplaar, waaraan het derde sprietenlid 

 ontbrak. Zeker is het althans dat S. maculipennis niet in het geslacht 

 Senobasis past, want Macquart noemt van deze het derde sprietenlid 

 „fusiforme, peu renflé," dus geheel anders als hij oorspronkelijk in 

 de generieke kenmerken heeft aangegeven. 



Nu heeft Rondani een Dasypoginen-geslacht opgerigt, dat hij 

 Blepliarepinm noemt, en daarin past zoowel Senobasis macidipeunis 

 Macq. als de soort , door Perty onder den naam van Laphria eoarctata 

 beschreven en welke ik thans voor mij heb. De bekwame schrijver 



1) VerA. zool. hot. Gesellsc/i. fVien., XVI. p. 654 eu volg. 



