92 AMERIKAAtiTSCHE DIPTERA. 



„Caput transversum , breve, imberbe. Oculi (in utroque sexu?) 

 distantes , glabri. Antennae tuberculo nullo insertae ; articulis 

 duobus primis elongatis, subaequalibus, subcylindricis ; tertio antécé- 

 dentes simul sumtos subaequante, compresso, basi panilo angustiore, 

 stylo brevi, crasso terminato. Facies plana, brevis, glabra, modo 

 setae quatuor in labro; epistoma haud prominens. Proboscis caput 

 aequans; palpi filiformes. Collum longum. Abdomen angustum- 

 lineare, glaberrimum, segmento ultimo hirtello. Alarum cellula mar- 

 ginalis aperta , quarta postica clausa vel aperta. Pedes graciles , parce 

 setosi, caeterum glaberrimi; tibiae anticae unco parum curvo termi- 

 natae; tarsi moniliformes ; femora postica et tibiae posticae clavatae; 

 pulvilli duo. 



Low (Dipt. Amer. Sept. Cent. VII. 36) heeft zijn geslacht Diogmites 

 slechts zeer kortelijk op de volgende wijze aangeduid : Diogmites 

 Saropogonihns atfinis, a plerisque cellula posteriore quarta clausa, ab 

 omnibus capite latiore et magis disciformi , abdomine et pedibus multo 

 longioribus gracilioribusque discernuntur ^). 



Zoowel de beide exemplaren van Dasypogon rufescens, als de drie 

 hierna volgende soorten behooren stellig tot het geslacht Diogmites, 

 daar ze als zoodanig dadelijk werden herkend door den Baron Osten 

 Sacken , die bij gelegenheid van een zeer gewaardeerd bezoek de 

 Diptera van het Leidsch museum en die van mijne eigen collectie in 

 oogenschouw nam. Maar op deze soorten zijn ook volkomen van 

 toepassing de kenmerken, door Philipp! voor zijn genus Deromyia 

 aangegeven. Bij allen is de vierde achtercel gesloten. Dit is echter 

 niet het geval bij al de soorten van Philippi: van de drie door hem 

 beschreven soorten hebben zelfs twee deze cel geopend. Het is de 

 vraag of deze wel in datzelfde genus kunnen blijven en of zij misschien 

 niet beter onder Saropogon of Lapants zijn te rangschikken. 



Zooals hierboven is gezegd, past Macquart's beschrijving op de 



1) Uit deze diagnose zou men afleiden dat bij het genus Saropogo?/., althans 

 in den regel, de vierde achtercel geopend is; maar dit is het geval niet en 

 Löw zegt dan ook bij de oprigting van dit laatste geslacht {Linn. Ent. II. 439) 

 uitdrukkelijk, dat de vierde achtercel bij de meeste der daartoe gebragte soorten 

 gesloten is. Als onderscheid tusschen de beide geslachten {Saropogon, en 

 Diogmites) zou alzoo , volgens Löw, niet anders overblijven dan de verschillende 

 habitus. Op die wijze wordt eene juiste opvatting der generieke verdeelingen 

 uiterst moeijelijk, tenzij men kan beschikken over een uitgebreid materiaal, 

 waarin de beschreven soorten allen of nagenoeg allen vertegenwoordigd zijn. 



