AMERlKAANSCHB DIPTERA. 93 



beide wel niet volkomen gave , maar toch nog zeer kenbare exem- 

 plaren in het Leidsch museum ; vooral de eigenaardige teekeuing van 

 het achterlijf is door hem duidelijk aangegeven; ter wederzijde namelijk 

 van den tweeden en elk der volgende ringen bevindt zich eene wit- 

 achtige bestuiving, die van voren door eene schuine zwarte veeg 

 begrensd wordt; aan het eene exemplaar is die teekening nog goed 

 zigtbaar; aan het andere, overigens geheel gelijk, is zij echter 

 afgewischt. 



Osten Sacken (1. e.) stelt Dasypogon rufescens Macq. , hoewel met 

 twijfel, als synoniem tot Diogmiles discolor Löw (Dipl. Am. Sept. Cent. 

 VII. 37). Inderdaad schijnen beiden zeer verwant, maar niettemin 

 bestaan er punten van afwijking, en zeker althans kunnen de twee 

 exemplaren, die ik voor mij heb, niet als D. discolor worden bestemd : 

 deze moet veel donkerder zijn, want Löw noemt het achterlijf van 

 het (? zwart en dat van het j donkerbruin , terwijl bij mijne voor- 

 werpen de grondkleur van het achterlijf bruingeel moet worden ge- 

 noemd en Macquart , zonder de sexe te vermelden , eenvoudig zegt : 

 „ abdomen testacé." Voorts zijn de palpen van D. discolor zwart behaard , 

 terwijl zij bij mijne exemplaren roodgele beharing hebben ; eindelijk 

 zijn de vleugels van discolor aan de spits en den achterrand verdon- 

 kerd (aschgrauw) , terwijl Macquart zegt : „ ailes presque hyalines " 

 en mijne exemplaren alleen aan de uiterste spits eenige aanduiding 

 van grijze tint vertoonen. 



4. Deromyia Wintlienii Wied. 



Dasypogon Winthemi, Wied. DipU ex, I. 223. 17; id. Auss. Ziveifl. 

 I. 387. 32. 



Ik bezit een enkel vrouwelijk voorwerp , zonder aanduiding van 

 vaderland (Wiedemann geeft als zoodanig Zuid-Amerika aan). De 

 heer Mik te Weenen is, op mijn verzoek, zoo goed geweest het met 

 de typische exemplaren in het Weener museum te vergelijken, waar- 

 door de juistheid der determinatie is verzekerd. 



5. Deromyia Weyeuberghi n. sp. 



Ex cinereo ochraceus ; facie et mystace pallide flavis ; barba alba ; 

 thorace subvittato; pleuris albido-cinereis ; abdomine fasciis subfuscis 

 in segmentorum singulorum medio; pedibus testaceis; tarsorum arti- 

 culis ultimis fuscis; alis hyalinis, ad summum apicem griseis; vena 

 transversa media in cellulae discoidalis medio. — c? j long. 19—21,5 mm. 



