95 



AMERIKAANSCHB DIPTERA. 



7. Laparusargentinnsn. sp. 



Thoracis dorso scutelloque cinereo-fuscis ; maculis hnmeralibus , 

 antennis, palpis, abdomine pedibusque rufis; facie et mystace pallide 

 flavis; alis fiisco-testaceis . in apice et margine posteriori dilutioribus ; 

 cellula posteriori quarta et cellula anali apertis. — j long. 10,5 mm. 

 Aangezigt bleekgeel , onder den sprietwortel met een glanzig bruin- 

 geel, weinig verheven en in 't midden iets ingedrukt knobbeltje; 

 voorhoofd een weinig donkerder; ocellenknop zwartachtig; de knevel- 

 baard uit bleekgele borstels zamengesteld. Sprieten roodgeel ; de beide 

 eerste leden met zwarte borsteltjes; het derde lid smal, naar het 

 eind spits toeloopend, met stompe griffel; palpen roodgeel , met bleek- 

 gele beharing ; zuiger aan de basis roodgeel , verder glanzig zwart. 

 Thorax van boven , even als het schildje zwartachtig grauw ; schouders 

 roodgeel; borstzij den roodachtig, grijs bestoven; in de zijden en van 

 achteren op den thorax zwarte borstels; twee dergelijke aan den 

 achterrand van het schildje. Achterlijf slank, bijna driemaal zoolang 

 als de thorax, roodgeel; de eerste ring van boven zwart; de korte 

 tweede zwart , van achteren met lichtgrijze bestuiving ; de zesde en 

 volgende ringen glanzig; op den zesden eene zwartachtige rugvlek. 

 Pooten roodgeel; de heupen grauwachtig; de spits der scheenen en 

 der tarsenleden min of meer gebruind; voorheupen met gele borstels ; 

 de verdere borstels der pooten zwart, niet talrijk en weinig stevig, 

 alleen aan de tarsen in grooter aantal; het doorntje aan 't eind der 

 voorscheenen en de matig lange voethaken mede zwart. Kolfjes rood- 

 geel. Vleugels met vrij krachtige bruingele tint , aan de spits en langs 

 den achterrand flaauwer en meer grijsachtig; eerste achtercel aan 

 hare uitmonding niet vernaauwd; vierde achtercel wijd geopend; ook 

 de anaal-cel geopend ; middeldwarsader voorbij het midden der schijfcel. 



Een j van Argentina (Weyenbergh). 



Ik weet deze soort niet beter te rangschikken dan in het geslacht 

 Laparus, zooals dit door Löw in zijne Bemerkungen über die Fani, 

 der Asiiiden p. 4 kortelijk en later in zijne Dipteren Süd-Afrika' s p. 57 

 meer uitvoerig is gekenmerkt. Ik houd mij daarbij ook aan de op- 

 vatting van Schiner (Verliandl. zool. bot. Gesellsc/i. Wien,XVlp. G5A). 

 Dit geslacht is in Zuid- Afrika door talrijke soorten vertegenwoordigd; 

 toch verdient het opmerking, dat het aanvankelijk door Löw werd 

 opgerigt voor eene soort (L. tabidiis), die hij van Braziliaanschen 



