102 AMEBIKAANSCHK DII'TEBA. 



de kop ill doorsnede; eerste lid dun, cylindrisch; tweede napvormig ; 

 beiden met witaclitige beharing; derde lid naakt, zoo lang als de beide 

 eersten te zamen, aan de wortelhelft zeer dun en vervolgens knods- 

 vormig verbreed, met korte, stompe griffel. Zuiger glanzig zwart, 

 spits toeloopend, van onderen met witachtige haren, als vervolg van 

 den kinbaard. Thorax en schildje zwart, met witachtige bestuiving, 

 die op den rug eene onduidelijke teekening overlaat en vooral op de 

 schouders en in de borstzij den de overhand krijgt; schouderknobbels 

 met lange witachtige beharing; op den rug van den thorax, het 

 voorste vierendeel uitgezonderd, lange zwarte borstels; enkele der- 

 gelijke borstels ter wederzijde vóór den vleugelwortel en aan den 

 achterrand van het schildje. Achterlijf naar achteren iets smaller, 

 zwartgrauw, aan de vijf eerste ringen met smallen witgrijzen achter- 

 zoom en iets breederen zijrand van dezelfde kleur ; beharing des 

 achteiiijfs witachtig; genitaliën klein en bijna geheel door den plat- 

 ten achtsten bovenring bedekt. Pooten glanzig zwart, doch door de 

 witachtige beharing dof en grauw; aan de onderzijde der dijen is die 

 beharing langer; knieën geelrood; scheenen met een aantal lange 

 stijve borstels, meerendeels van geelwitte kleur, doch aan de buiten- 

 zijde der voorste scheenen en aan den achterkant der achterscheenen 

 zijn er ook eenige, die zwart zijn; de borstels der tarsen allen zwart. 

 Kolfjes vuilgeel. Vleugels smal, niet volkomen zoo lang als het ach- 

 terlijf, eeukleurig grauw, met donkerbruine aderen; het aderbeloop 

 komt overeen met dat van Low's afbeelding van //. sliginalias {Dipt. 

 Siid. Afr. Tab. II. f. 44«); de wortelcellen en de schijfcel zijn echter 

 langer en smaller. 



Een c? uit Argentina (Weyenbergh). 



Het geslacht Ilypenetcs werd door Löw (Dipt. Süd. Afr. p. 89) op- 

 gerigt voor eene Zuid-Afrikaansche Dasypogine, die zich onderscheidt 

 door dunne sprieten , waarvan het derde lid aan de basis smal is en 

 zich naar het einde knodsvormig verbreedt. Deze sprietenvorm vertoont 

 zich ook in het Amerikaansehe geslacht Clavator Phil.; Gerstaecker 

 heeft daaruit aanleiding genomen , om dit laatste geslacht als synoniem 

 met Ihjpeneles te verklaren, en Schiner heeft hem hierin gevolgd. 



Hyppiietes behoort tot die genera, welke aan het eind der voor- 

 scheenen geen haakvormig doorn tje hebben. Bij de beschrijving van 

 het genus Clavator en van de daartoe gebragte soorten , zwijgt Philippi 

 van dit kenmerk; doch te oordeelen naar zijne afbeelding van 



