128 AMERIKAANSCHE DIPTERA. 



Pooten zwart, alleen met de uiterste knieën 



en den wortel der voorste sclieenen geel. . agrorum F. 



(Z. Am.). 

 ,/. Ligchaam nagenoeg geheel onbehaard ; oogen 



naakt nnicoinr n. sp. 



(Guadeloupe). 

 Ligchaam behaard, even als de oogen . . . /.-. 



/.-. Schildje geel met zwarte zij vlekken . . . ( luadraticorii is Macq. 



(Chile). 

 Schildje geheel zwart /. 



/. Achterlijf met bruingele zijvlekken .... furcatus Wied. 



(Z. Am.). 

 Achterlijf eenkleurig metaalachtig zwart . . aoneus Fabr. 



(N. Am.). 



9. Eristalis Bastardi Macq. 



Er. Baslardi, Macq. Dipt. ex. II. 2. 35. 7. pi. 9 f. 1; — Er. 

 ììcbuìosis, Walk. List, III. 616. 



Eenige exemplaren uit de omstreken van Quebec (Provancher) in 

 het Brusselsche museum. 



10. Eristalis li i r t ii s Low. 



Er. Iiirtus, Low, Dipt. Amer, st'pt. Cent. VI. 66; Ost. Sack. West. 

 Dipt. 335; — Er. tcinporaìis, Thomson, Dipt. Eug. Resa, 490. 77. 

 Een paartje van Arizona (Neumögen) in het museum te Leiden. 



11. Eristalis n em or urn? Linn. 



Miisca iiemorum, Linn. Faun. suor. 1761; — Eristalis vemoriiìn , Meig. 

 Sj/st. licsvlir. III. 394. 16; Schiner, Fami, aiistr. I. 336. 



Een (? uit de omstreken van Quebec (Provancher) in het Brus- 

 selsche museum aanwezig, kan ik tot geen der beschreven Noord- 

 Amerikaansche soorten brengen. Het gelijkt echter zoodanig op onze 

 inlandsche E. nemornm , dat ik geloof beter te doen het als zoodanig 

 zij 't ook met twijfel, te bestemmen dan het als eene nieuwe soort 

 te beschrijven. Mijn twijfel wordt vooral veroorzaakt 1°. omdat het 

 kleiner is (slechts 9.5 mm.); 2°. omdat de sprieten en ook de spriet- 

 borstel zwart zijn; 3°. omdat de gele vlekken van het achterlijf 

 grooter zijn en zich ook over den derden ring uitstrekken. 



