130 AMEEIKAANSCHE DIPTERA. 



van het achterlijf grooter zijn en zich werkelijk over den derden 

 ring uitstrekken. 



16. E r i s t a 1 i s v i n e t o r ii m Fabr. 



SyrpJius vinetorum, Fabr. Ent. syst. supp. 562.27; — Eristaìisvwc- 

 toriim, Fabr. Syst. Anil. 235. 13; Wied. Anss. Zwcifl. II. 163. 15; 

 Macq. Dipt. ex. II. 41. 16; Bigot, in R. de la Sagra, Hist, pliys. pol. 

 et nat. de Vile de Cuba p. 803; — Er. trifnsciatus , Say, .Joiirn. ac. 

 Phil. VI. 165; — Er. uvarum., Walk. List, III. 623. 



Eeuige exemplaren van Brazilië in 's Rijks museum te Leiden en 

 in mijne collectie; een i van Nieuw-Orleans (Becker) en beide sexen 

 van Guadeloupe (Delaunay) in het museum te Brussel. 



17. Eristalis agroruni Fabr. 



Syrplius agrorum , Fabr. Ent. syst. IV. 285. 27 ; — Eristalis agrorum , 

 Fabr. Syst. Anti. 235. 12; Wied. Auss. Zwei/l. II. 172. 28. 



Een paartje van Guadeloupe (Delaunay) in het Brusselsche museum ; 

 een c? van Argentina (Wcyenbergh) in mijne collectie. 



18. Eristalis q u a d r a t i c o r n i s Macq. 



E. quadraticornis, Macq. Dipt. ex. II. 2. 51. 31- pi. 20. f. 2; Blanch, 

 bij Gay, Hist. fis. y pol. de Chile, VIL 406. 2; v. d. Wulp, Notes 

 from the Leyd. tniis. IV. 79. 10; — E. testaceiscntellalns , Macq. Dipt, 

 ex, supp. 4. 138. 61. pi. 13. f. 2; Blanch. 1. c. 407. 3. 



Twee mannetjes en drie wijfjes uit Chile, in 's Rijks museum te 

 Leiden. 



E. quadraticornis en testaceiscuteUatus hebben eene in 't oog vallende 

 overeenkomst ; van de eerste is alleen het $ , van de laatste alleen 

 het <? bekend; in de exemplaren van het Leidsch museum vind ik 

 beiden alleen door dezelfde sexen vertegenwoordigd; dit alles in aan- 

 merking nemende, aarzel ik niet aan te nemen dat zij te zamen 

 slechts ééne soort uitmaken. 



Door hare geringe grootte en den habitus heeft de soort eenige 

 overeenkomst met onze E. sepnlcraiis; zij onderscheidt zich echter 

 door het gele schildje, waaraan zich alleen zwarte zijvlekken be- 

 vinden; aan de achterpooten zijn de dijen vrij sterk gebogen en is 

 liet eerste tarsenlid gezwollen. 



