AMERIKAANSCHE DIPTERA. 133 



sexueel verschil? (Macquart kende alleen het ?). Aan de midden- 

 pooten is het eind der dijen, even als de scheenen en tarsen, bij- 

 zonder dun. 



23. D o 1 i c h o g y 11 a fasciata Macq. 



Macq. Dipt. ex. II. 2. 66. 1. pi. 12 f. 1; Blanch, bij Gay, Hist. 

 fis. y jwl. de Chile, VII. 408. 1. pi. 4 f. 8; Phil. Ver h. zool. bot. 

 Ges. men, XV. 744; v. d. Wulp, Notes from the Leyd. mus. IV 

 80. 11. 



Een î uit Chile, van Dr. Dohrn afkomstig, in 's Rijks museum 

 te Leiden. 



De aangehaalde afbeeldingen geven geen getrouwe voorstellingvan 

 de soort-, in beiden is de gele teekening van het achterlijf onjuist 

 weergegeven; de beschrijving van Macquart leert die teekening beter 

 kennen. In Macquart's figuur zijn bovendien de vleugels, gelijk wij 

 van hem gewoon zijn, buiten alle evenredigheid groot. De afbeel- 

 ding van Blanchard is geheel onnatuurlijk; de breede kop met 

 uitpuilende oogen geeft daaraan een vreemd voorkomen; de gele 

 banden op den thorax ontbreken, en in het aderbeloop der vleugels 

 is de subcostaal-cel gesloten voorgesteld, terwijl zij bij het geslacht 

 Dolichogyna aan haar einde open is. 



24. S terp h 11 s antennalis Phil. 



Philippi, Verh. zool. bot. Ges. Wien, XV (1865) 737. 1. pi. 

 27 f. 37. 



Ik bezit van deze soort een S uit Chile. 



Philippi's uitvoerige beschrijving laat geen twijfel over aan de 

 identiteit; ik moet evenwel opmerken, dat bij mijn exemplaar de 

 voorhoofdsdriehoek en het aangezigt met eene oranjekleurige bestuiving 

 zijn bedekt, waardoor de metaalglans, in de beschrijving vermeld, 

 geheel onzigtbaar is; alleen aan de kinbakken komt die glans een 

 weinig te voorschijn. Bovendien zijn de vleugels niet zwart, maar 

 langs de aderen is een donkerbruine zoom, waardoor de vleugels 

 over 't geheel een duister aanzien verkrijgen. 



25. D i (1 e a f u s c i p e s Low. 



Low, Dipt. Amer. sept. Cent. IV. 82. 



Een 5 uit de omstreken van Quebec (Provancher) in het museum 

 te Brussel. 



