146 BIJDRAGE TOT BE KENîflS DER 



Tabel der soorten. 



1. Dekschilden ter weerszijde voorzien van 



eene plooi of riggel. (Pi. 11, fig. 4^/) . 1. (Jiicrcdorum Foudr. 



— Dekschilden zonder plooi of riggel. . . 2. 



2. Dekschilden mat , zonder zichtbare be- 



stippeling 2. Tamaricis Sehr. 



— Dekschilden dnidelijk bestippeld . . . 3. 



3. Dekschilden naar het einde verbreed , 

 niet sterk gewelfd ; bestippeling nimmer 



in rijen ; kiel meestal scherp .... 4. 



— Dekschilden overal even breed , sterk ge- 

 welfd ; bestippeling gedeeltelijk in rijen ; 

 kiel bijna altijd tusschen de festons af- 

 geplat 3. olemcea L. 



4. Klenr groen of groenblauw; voorhoofds- 

 builen driehoekig, meer of minder af- 

 gerond: halsschild ter weerszijde met 



dnidelijke stippels 4. ampelophaga Guér. 



— Kleur donkerblauw, violet of donker 

 groenblauw ; voorhoofdsbuilen ovaal ; 



halsschild zeer zwak bestippeld ... 5. Lyt/iri Aubé. 



1. II a 1 1 i c a (| « e r f e t o r 11 m Foudr. 



Foudr. Mon. p. 293. 4. — (PI. 11, fig. 4 en An). 



Syn. ƒ/. Ermw' Oliv. Eut. VI. p. 705 t. 4. f. 67; All. 76. 9; 

 Abrille 211; Kuts. IV. 14. 



Grootte 4 — 4.5 mill. 



Langwerpig, ovaal, glanzend groen, sprieten en pooten bruinzwart. 

 Halsschild zeer fijn-, dekschilden fijn verward bestippeld. De dek- 

 schilden hebben ter weerszijde nabij den zijrand eene verheven plooi 

 of riggel, die nu eens zoo lang is als de dekschilden zelven, dan 

 weder tot een derde dier lengte beperkt is; deze riggel is altijd op 

 het laatste derde gedeelte der dekschilden het best te zien. Voor- 

 hoofdskiel tusschen de festons scherp, niet afgeplat. 



Gemeen en soms schadelijk op jong eikenplantsoen , ook in Nederland. 



De larve is beschreven door Bouché Stc/I. Eni. Zeil. 1847. p. 165. 

 Zy leeft op eikenbladeren en verpopt zich in den grond. 



