152 BlJDRkQK TUT DE KENNIS DEE 



liet Noorden (Zweden j Lapland en de Alpen), terwijl de var. mnbitjita 

 uitsluitend aan het midden van Europa eigen zou zijn. 



Vroeger als inlandscli opgegeven (zie Everts Iste Lijst), bleek de 

 determinatie mij onjuist , en moet deze soort alhier nog gevonden 

 worden. 



Is overal zeldzaam. Opgave der voedingsplant ontbreekt. 



2. Balano ni o r p li a rustie a L. 



Linn. SysL Nul. ed. XII. p. 595; Kuts. VI. 49; Foudr. 27L 1; 

 All. 548. 151; Abnllc 288. — (PI. 11, flg. 5). 



Syn. ]}. semiœnea F. , Payk. etc. 



Grootte 2| mill. 



De grootste soort van dit geslacht. Basis der sprieten en pooten 

 geel, behalve de zwarte achterdijen. Kleur blauw of bronsgroen; uit- 

 einde der dekscbilden, behalve den zwarten naad, geel; soms neemt de 

 gele kleur een groot gedeelte der dekschilden in. Halsschild sterk bestip 

 peld, dekschilden met regelmatige stippellijnen. Zelden zijn ook de 

 voordijen bruin van kleur. 



Leeft op liumex en rietsoorten, ook onder afgevallen bladeren des 

 winters. 



Gevangen in Nederland: Haag 5, 4, 10, Hait. Leesb. en Ev. ; 

 Gorinchem 5 , Ev. ; Utr. 6 , Gr. 



3« Bal a II « m o r p li a C h r y s a n t h e ni i Koch. 



Koch, Eld. IIc/lc, II. 45; Foudr. 273. 2; Kuts. VI. 51.; All. 550. 

 153; Abeille 288. 



Grootte 2 mill. 



Kleiner en meer gedrongen dan de voorgaande, geheel bruin 

 bronskleurig, pooten en sprietenwortel geel, achterdijen bronskleurig. 

 Uiteinde der dekschilden veel lichter dan het overige gedeelte ge- 

 kleurd, llalsschild vrij sterk bestippeld, dekschilden regelmatig met 

 stippellijnen; tusschenruimten glad. 



Leeft op C/irijsniillu'inuin leucanlhemum. Niet zeldzaam in Nederland. 



Genus XI. SPH^RODERMA Steph. 



Van uqinïQK (globus) en ôènfin (cutis). 

 Steph. 111. bril. IV. 1834. p. 328. 



Diagnose. 

 Carina convexa lanceolata; encarpis distinctis (rigonis. Conspectus 



