INLANDSCHE HALTICIDEK. 173 



Eivormig ovaal, gewelfd; geheel licht bruingeel, onderkant van 

 halsschild en dekschilden zwart; achterdijen donkerbruin. Halsschild 

 rimpelig; dekschilden met afgeronde schouders en vrij sterke, gedeel- 

 telijk regelmatige bestippeling. Achterscheendoorn veel langer dan bij 

 de andere soorten (behalve L tabidus). Ongevleugeld of met rudi- 

 mentaire vleugels. 



Is in geheel midden-Europa gemeen op Ballota nigra en Marrubium 

 vulgare. 



Nog niet in Nederland waargenomen, wel nabij de grenzen o. a. 

 te Hoesselt, M. 



28. Longitarsus exoletus L. 



Linn. Syst. Nat. ed. X. p. 373; Waterh. Trans. Ent. Soc. 3 ser. I. 

 1866. p. 23. 



Syn. L. atricillus Oliv. Ent. VI. 720. t. 5. f. 91. 

 „ L. Boppardiensis Bach. III. 1859. p. 152. 

 „ L. pratensis Foudr. 186. 37. 



„ L, femoralis Marsh. Ent. bril. I. p. 201 ; Kuts. VIII. 47 ; All. 

 123. 71 ; Abeille 356. 



Grootte 2.5—2.7 mill. 



Langwerpig ovaal, gewelfd; geheel licht bruingeel; mond, einde 

 der sprieten en achterdijen , schildje en onderkant zwart ; naad fijn 

 roodbruin afgezet. Halsschild bijna vierkant, fijn en rimpelig bestip- 

 peld; schouders vooruitspringend; dekschilden fijn verward, soms in 

 kleine rijen bestippeld, 



In geheel Europa op Ecliium vulgare en Convolvulus septum. 



Gevangen in Nederland: Zierikzee en Renesse, 8, Fokker; Val- 

 kenburg, 7, Veth. 



29. Longitarsus ochroleucus Marsh. 



Marsh. Ent. brit. 1802. p. 202; Kuts. VIII, 146; Foudr. 208, 51; 

 All. ]31. 79; Abeille 405. 



Grootte 2—2.5 mill. 



Deze en de volgende soorten zijn allen aan boven- en onderkant 

 licht- of donkergeel gekleurd; de naad is soms wat roodachtig en de 

 onderkant wat donkerder dan de bovenzijde. Eivormig ovaal, va-ij 

 plat; witgeel, mond en uiteinde der achterdijen zwart, uiteinde der 

 sprieten en tarsen bruin. Bestippeling bijna onzichtbaar. 



