DEN ZANG EN DEN SCHREEUW DEB CICADKN. 183 



Het is bilateraal en vertoont, van uit de ondervlakte des lichaanis 

 gezien, na verwijdering der bedeksels van buiten en der verbin- 

 dingsvliesjes van binnen , nu eens meer dan weder minder duidelijk 

 in het oog springende naar de soorten, aan beide zijden syme- 

 trische holten of liever deels verbonden afperkingen ^ ) , waarvan de 

 wanden in vorm en richting zeer uiteenloopen , te weten eene dus 

 te noemen , van weerszijden samenvloeiende , groote cavitas tlwracico- 

 abdominalis , eene dubbele, veeltijds tetraëdrische , cavitas suboper- 

 cidar^H en eene, insgelijks aan beide zijden voorkomende, cavitas 

 lateralis , die ook wel de « sonora » of « la cellule » (Reaumur) of 

 « la caverne » (Gariet) wordt geheeten , de eerste naam wegens het 

 klank-orgaan, dat daarin buiten waarts besloten is. 



DE ANATOMIE DER KLANK-ORGANEN. 



Zonder hen voorloopig nog in hoofd- en hulp-organen te onder- 

 scheiden, — waarover nader bij den zang zelven, — doch onder 

 de laatsten hier reeds de respiratie-werktuigen mede opnemende, 

 verdienen de volgende deelen afzonderlijke vermelding, als: de 

 muziekklep, de trochanter, het schut- of dekblad, het 

 gele vlies, het diaphragma, de spiegel, de tamboerijn, 

 de muziekspier cumannexis, de stigmata cum appendicibus, 

 de buikholte en eindelijk het blaasje van Brauer (?). 



De muziekkleppen (hoornkleppen , opercula , « plaques écail- 

 leuses » of «volets» van Reaumur) zijn vrij dunne, als 't ware 

 lederachtige platen , uit eene verdubbeling der opperhuid bestaande , 

 die zich van den beneden-achterrand van den metathorax, in 

 horizontale richting, over het zangtoestel en veeltijds ook over een 

 kleiner of grooter getal der andere buikringen uitstrekken en, 

 naar de soort, niet slechts in lengte, maar ook in breedte en 

 vorm , — langwerpig eirond of halfmaansgewijze driehoekig , — 

 alsmede in kleur, — geelachtig, licht of donkerbruin , groen , enz. , — 



1) Ofschoon wel wat uitvoerig vond ik deze holten nog het best beschreven 

 door Gariet; doch zij zijn voor het overige bij alle soorten niet altijd zoo dui- 

 delijk te onderscheiden. Vooral bestaat groote verscheidenheid in de z.g. cavitas 

 subopercularis. 



