DEN ZASG BN DEN SCHEBEUW DEB CICADEN. 187 



tynipani » , doch juister , volgens Gariet , ook « tamboerijn-spier » * ) 

 genoemd, — is van een nu eens geheel cylindrischen , dan eens 

 meer geknot-conischen vorm. Veelal aan de beide uiteinden iets 

 verbreed, kan men aan deze spier soms twee ten deele vereenigde 

 groote of hoofdstammen, en altijd vele afzonderlijke, kleine lineaire 

 langsbundels onderscheiden. Met betrekking tot het insect zelf is 

 zij opvallend dik of breed , sterk ontwikkeld , b. v. bij C. pleheja 

 van 6 op 5 millim. (Gariet) , en donkerder bruin (zelfs zwartachtig) van 

 kleur dan de gewone spieren. In het midden van het apparaat 

 gezeteld , ontspringt zij , — ter weerszijde ééne , en te zamen eene 

 V vormende , — van een driehoekig uitsteeksel of kam , door Carus 

 « abdominaal -sternum » , door Gariet « crête entogastrique » ge- 

 heeten, uit het midden van de verbindingsplaats der ovale vensters 

 en verloopt rakelings langs den binnenrand der ovale spiegelven- 

 sters, en daaraan door teedere bind- (?) of structuurlooze vliesjes 

 verbonden , in eene soms meer , soms minder sterke schuine , 

 buiten- en bovenwaartsche richting, naar de holle voor-binnenzijde 

 van de tamboerijn. Zoowel aan het punt van oorsprong als vooral 

 aan dat van inplanting zijn de spier-fibrillen , — wier dwars ge- 

 streepte structuur mij bij microscopische nasporing, onder ver- 

 gelijking met de overige willekeurige spieren, ten duidelijkste is 

 gebleken -), — vereenigd met een dwars daarop als 't ware aan- 

 gekleefd , ovaal of elliptisch chitine-lamelletje , waarvan echter alleen 

 het voorste of bovenste algemeen als het hoornplaatje, of bij 

 de Franschen meer als het peesplaatje («la plaque cartilagi- 

 neuse» of «tendineuse») bekend is. Immers uit eene centrale ver- 

 dieping aan de bovenvlakte van dit plaatje ontspringt steeds een 

 vrij stevig, schijnbaar driehoekig of kegelvormig z. g. peesje ^), 

 dat zich (volgens Mayer met eene ringvormige uitholling) min of 



1) Eigenlijk ziju „muscle inoteui' de la timbale". 



2) Ik achtte dit onderzoek dezer spier slechts hierom niet geheel overbodig, 

 dewijl zij volgens Landois, als „sterk chitinisirt", uit „Chitin-Stäbchen" zou 

 bestaan en dus geen coutractiliteit zou bezitten ! 



3) Of hierin inderdaad veerkrachtig (pees-)weefsel voorkomt, heb ik niet 

 microscopisch kunnen constateeren. Ik kon het er niet vinden. 



