188 STFDiëN OVER DE KLANK-ORGANEN, 



meer excentrisch, naar voren aan een of meer der ribbetjes van 

 de tamboerijn inplant. Bovendien vond ik , even als Reaumur en 

 Gariet , meermalen , wat echter niet . algemeen wordt vermeld , dat 

 behalve dit « peesje » , nevens hetzelve nog andere dunvliezige 

 draadvormige verbindingen bestaan van het peesplaatje met de 

 tamboerijn , alsmede met den onderrand van haren hoornring. 



Ten slotte verdienen voor ons onderwerp de stigmata der 

 Cicaden eene zeer bijzondere vermelding. Eerst van lieverlede en niet 

 dan na veelvuldige oefening is het mij gelukt , daarover tot een 

 helder inzicht te geraken, vooral na mijn eigen onderzoek aan de 

 nauwkeurige aanwijzingen van P. Mayer te liebben getoetst en 

 dienvolgens uitgebreid. Inderdaad kan men zeggen, dat al deze 

 uitwendige openingen der ademhalings-organen , — van welke 10 

 paren worden onderscheiden, — iets opmerkenswaardigs bezitten. 



Zelfs de overigens gewone, kleine, niet tot het klank-apparaat 

 behoorende, buik -stigmata zijn eigenaardig. Hunne 5 paren 

 namelijk hebben niet alleen zeer nauwe mondjes, maar deze vond 

 ik, zooals door Garus het eerst en terecht is aangegeven, boven- 

 dien in den regel door eene witte, als meelachtige stof, oogen- 

 schijnlijk althans, schier geheel gesloten, als 't ware verstopt. 



De overige daarentegen, — die ik de g root e stigmata zal 

 noemen , — vertoonen bij een' afwij kenden vorm , meerendeels eene 

 buitengewone ontwikkeling. Deze kunnen verdeeld worden in 5 

 paren, waarvan twee paren buiten aan den thorax en de drie 

 andere binnen de klankholten , allen meer of minder zijwaarts ? 

 aan de ondervlakte van het lichaam gelegen zijn. 



Het eerste paar, vrij diep onder eene als episternite uitstekende , 

 driehoekige epidermis-schub verscholen , komt uitwendig op de onder- 

 grens van den prothorax voor, doch heb ik dit niet altijd zoo 

 duidelijk en in zijn geheel kunnen isoleeren als de volgende. 



Het tweede paar bevindt zich , mede van buiten , onderaan en in 

 den zijwand van den mesothorax, en valt het meest van allen in 

 het oog, even boven de inplanting der muziekklep, insgelijks door 

 eene , iets grootere episternite ten deele verdekt. Het hiertoe be- 

 hoorende stigma is, naar ik meen, het eerst door Solier, ook in 



