DEN ZANG BN DEN SCHREEUW DER CICADEN. 189 



vivo, waargenomen, en ik zal het dus naar hem het stigma 

 van Solier noemen ^). 



Het derde paar wordt inwendig gevonden binnen de klankholte , 

 na het verwijderen of geheel en al omslaan der muziekklep , vlak 

 bij hare basis, insgelijks onder eene kleine episternite, aan den 

 beneden-achterrand van den metathorax, tusschen dezen en het 

 gele vlies, zijwaarts in de onmiddellijke nabijheid van de tamboerijn. 

 Deszelfs stigma is tegenwoordig algemeen vermaard als het « Schrill- 

 stigma van Landois » , doch acht ik mij ten volle gerechtigd , daar- 

 voor, naar zijn' veel vroegeren ontdekker, de benaming van het 

 stigma van Gar us voor te stellen. 



Deze drie paren der groote stigmata, inzonderheid het tweede 

 en derde, beschouw ik als de belangrijkste, ook in zooverre als zij 

 het best onderzocht zijn en als onderling eene groote overeenkomst 

 vertoonende. Zij bezitten eene vrij ruime opening of langsspleet, 

 waarboven zich, ter weerszijde, een half ovaal of bolvormig ge- 

 welfd , geelkleurig klepje , het eene iets grooter dan het andere , 

 en ook alleen bewegelijk, als eene valvula, met fijne lange gele 

 haartjes of ciliën omrand , verheft , en waarlangs benedenwaarts 

 of in de diepte, een in de lengte geplooid of gestreept, dun, wit- 

 grijs, zacht vliesje, de stemband van Landois, is uitgespannen , 

 dat echter eerst goed zichtbaar wordt nadat het stigma in zijn ge- 

 heel is uitgenomen , en nadat het voor het opsporen der plooien onder 

 de lens of den microscoop is gebracht. In de bestaande afbeeldingen 

 dezer groote stigmata vindt men dit « vliesje » , zoowel door Carus als 

 door Landois, veel duidelijker voorgesteld, dan de daarboven zich 

 buitenwaarts verheffende «klepjes», die toch niet minder kenmer- 

 kend gevormd zijn , en zich reeds aan het bloote oog vertoonen , 

 zeer juist door Gariet met een ooglid of palpebra te vergelijken. 



Het vierde, ook inwendige paar , — met het vorige reeds aan 



1) Volkomen zeker beu ik echter niet , of Solier dit dan wel het volgende 

 stigma bedoelt. Vooral grond ik de boven aangenomen meening op zijne beschrij- 

 vingen omtrent het duidelijk zien der bewegingen van deszelfs valvulae, zonder 

 daarbij op te geven, of hij vooraf de muziekkleppen had verwijderd, hetgeen 

 daartoe voor het derde stigma, althans bij C. plebeja, wordt vereischt, alsmede 

 op die omtrent deszelfs uitmonding (zie de volgende bladz.). 



