DEK ZANG EN DEN SCHREEUW DEB CICADEN. 197 



De Vleugels. - Deze zijn bij den zang in de vrije natuur 

 niet in beweging (Goureau) en het afknippen daarvan brengt ook 

 geene wijziging in den zang of schreeuw te weeg (Sober). 



WERKINGSWIJZE VAN HET KLANKTOESTEL. 



Uit de voorafgegane anatomische, physiologische en experimenteele 

 gegevens, met elkaar in verband beschouwd, komt men reeds als 

 van zelf tot de voorstelling der oorzaken , door welke bij deze msecten 

 betrekkelijk zoo buitengewoon krachtige geluids-effecten kunnen 

 worden voortgebracht, en tot de gevolgtrekking, dat het Cicaden- 

 gezang de resultante is der samenwerking van onderscheidene fac 

 toren, te weten van 



twee bijzondere hoofd-organen; 

 enkele hulpwerktuigen; en 

 den algemeenen lichaamsbouw. 

 1° Als hoofd-organen dienen zonder tegenspraak de muziek- 

 spier en de tamboerijn, reeds door Reaumur als zoodanig 

 geduid. Uit den omvang, den oorsprong, de inplantingen en de 

 richting dezer spier blijkt, - zooals nog niet door alle schrijvers 

 over het onderwerp helder werd ingezien, - dat hare samen- 

 trekking eene meervoudige werking uitoefent: als vooreerst, snelle 

 rhytmische vormveranderingen van de tamboerijn; ten tweede, 

 daarmede in snelheid gelijken tred houdende, op- en nedergaande 

 bewegingen van het achterlijf; en in de derde plaats, aan beiden 

 evenredige, afwisselende samendrukking en uitzetting, of althans 

 verplaatsing, in- en uittreden, der lucht in de klankholten. Bij 

 de eersten verwekt het binnenwaarts getrokken tamboerijnvhes , 

 telkenmale wanneer dit, bij iedere spierontspanning, plotsehng 

 door den terugslag der veerkrachtige ribbetjes, zijne welving her- 

 neemt, een helderen klank, analoog aan dien van eene ingedrukte 

 en weder uitspringende dunne metaalplaat i)- 



2°. Als zoogenaamde hulp werk tu igen hebben de spie- 



1) Door Carus wordt Casserius geciteerd, als reeds in 1600 dezen klank met 

 het o-eruisch van een blad klatergoud te hebben vergeleken. 



