198 STUDiëN OVER DE KLANK-ORGANEN, 



gels, het gele vlies en de m uziekk leppen slechts eene 

 ondergeschikte beteekenis; de eersten door mede-trillen en klinken, 

 de laatsten ook door wijziging van het geluid; doch komen de 

 groote stigmata met hunne aanhangsels met meer recht als 

 zoodanig in aanmerking. 



Door de buitengewone ontwikkeling der drie eerste paren van 

 deze, hunne eigenaardige plaatsing en vermoedelij ken samenhang 

 met bijzondere tracheeën-verwijdingen , worden de naborst-, de 

 klank- en ten deele ook de buik-holten hier zoo rijkelijk voorzien 

 van en gevuld met dampkringslucht , dat de bekende invloed daar- 

 van op het versterken der klanken, ook van de tamboerijn, niet 

 kan worden ontkend. Daarenboven kunnen zij , doch slechts be- 

 trekkelijk voor sommige soorten , met Gariet beschouwd worden 

 als veiligheidskleppen voor de teedere klankvliezen, door het even- 

 wicht te bewaren tusschen de luchtdrukking buiten en binnen de 

 muziekholten , volgens hem in analogie met de functie der Eusta- 

 chiaansche buizen van het middeloor, 



In hoeverre het geluid door de muziekkleppen kan worden ge- 

 wijzigd of getemperd, staat minder vast. Mij schijnen zij , althans bij 

 de soorten waar ze in omvang en nauwe aansluiting uitmunten , daar- 

 toe wel iets te kunnen bijdragen. Ten gevolge toch van het vergrooten 

 of verkleinen van den afstand tusschen haar en het achterlijf, bij 

 de op- en nederwaartsche plaatsverandering daarvan, zal de lucht 

 uit de muziekholte bij afwisseling vrijer of moeilijker langs hare 

 randen uitstroomen en het tamboerijngeluid iets helderder of doffer 

 kunnen worden '). 



Behalve dat deze kleppen, bij de meeste species ten minste, 

 voorts tot bedekking en bescherming der hoofd-organen dienen, 

 bedwingen zij zeker ook de soms te sterke uitslagen van het achterlijf 

 naar beneden, bij het vurige zingen. Deze voorstelling van hare 

 nuttige bijwerking is meer aannemelijk dan die van Reaumur, 

 Goureau en anderen, alsof de daarbij ontstaande drukking op de 

 kleppen , op hare beurt , in toom wordt gehouden door den tegen- 



1) Carlet schrijft daaraan zelfs het rhytmische van den zang toe. 



