200 STÜDiëN OVER DE KLANK-ORGANEN, 



ZOO intensieve geluidsterkte kan erlangen , als waarvan bij de Cicaden- 

 concerten, vooral in de tropische gewesten, gewag wordt gemaakt. 



DE WIJFJES-CICADEN. 



De gegeven verklaring van den zang der Cicaden , ofschoon 

 weinig grond tot twijfel overlatende, wordt nog in hooge mate 

 bevestigd door het vergelijkend ontleedkundig onderzoek hunner 

 « stomme » wijfjes. 



Bij deze bestaan in de, mede aan elkaar gesoldeerde, bovenste 

 buikringen, die echter overigens met de volgende nagenoeg in 

 vorm overeenkomen, geene eigenlijk gezegde holten, en ter zijde 

 worden die ook in den regel door geene dek- of schutbladen be- 

 grensd (slechts bij uitzondering vond ik daarvan een onduidelijk 

 spoor) , terwijl het abdomen in de volgende segmenten niet ledig 

 en met lucht, maar met ingewanden en ovula gevuld wordt be- 

 vonden. Van de trochanteres , de muziekkleppen , de spiegels met 

 hunne ovale vensters , de gele vliesjes , — deze zonder de span- 

 spiertjes van Carlet, — worden min of meer duidelijke, in vorm 

 gewijzigde, grootere of kleinere rudimenten, en van de tamboerijn 

 niet veel meer dan een , met de uitwendige bekleedselen vergroeid 

 of ineengesmolten , spoor aangetroffen, als eene geribde schubvor- 

 mige uitholling ' ) ; doch wat het meest kenmerkend is , b ij allen 

 ontbreekt de muziek spier ten eenenmale! 



Daarentegen bezitten zij , in overeenkomstigen vorm en op ge- 

 lijke plaatsen wel de groote stigmata met hunne aanhangsels, in 

 ontwikkeling voor die bij de mannetjes , in den regel , slechts 

 weinig onderdoende , waarvan ook ik mij , met Mayer en Carlet , 



1) Het is mij, die dozijnen van zeer verscWlleude Cicaden heb onderzocht, 

 volstrekt onverklaarbaar, hoe Landois, — en hij alleen, — in Thiersümme 

 S. 33, kan, — ik zou geneigd zijn te zeggen, durft, — • verklareu : bij de wijfjes 

 de tamboerijn (das „ Trommelhautchen ") met hare „Falten", niet hare „ Horn- 

 ringe" en met hare „ überliegende Klappe", op eene analoge „Stelle" en in 

 dezelfde „Lage" te hebben „wiedergefunden" als bij de mannetjes!! Voor den 

 oningewijde werpt hij in die opgave, als met voordacht, een valsch licht over 

 den waren toestand, dien hij, slechts voor den zaakkundige waarneembaar, even 

 laat doorschemeren in de eindwoorden, dat dit orgaan hier „in die Körper- 

 haut eingesenkt ist", (sic). 



