230 



AANTEEKENINGËN OTEE 



waarschijnlijk dat Tlieogone (mei nog onderscheidene zoogenaamde 

 soorten van het genus Callosuné) wel niet meer is dan eene variëteit 

 van Evippe. 



De wijfjes van Tlieogone variëren in het min of meer over- 

 vloedige van de zwarte teekening der bovenzijde. 



Dryas Leda Doubl. , Gen. of Blum. Lep. p. 65. — Triinen , 

 RJiopal. Afric. Austr. p. 63 pi. 2 f 5. 



Waldhergi "Wallengrèn , lihop. Cabrar, p. 17. 



Pasteur zond vele exemplaren van beide sexen , die grooter zijn 

 dan Trimen's afbeelding. Doubleday zegt dat hij geene kenmerken 

 kan vinden , genoegzaam om de generieke afscheiding van Leda 

 van het genus Eronia te wettigen. De genoemde soort vergelijkende 

 met Eronia Valeria, Tritaea, Boehera, Argolis en Jolaca, vind 

 ik de volgende verschillen: 



Leda: De genoemde Eronia-^oovien'. 



Sprieten : Korter dan de helft Zoo lang als de helft van den 



van den voorrand der voorrand der voorvleugels, 

 voorvleugels. 



Voorvleugels: Met spitse punt, de Met afgeronde punt, de ach- 

 achterrand steil, naar terrand schuin , gelijkmatig 

 onderen buikig. gebogen. 



Dwarsaderder Langer dan de helft Veel korter dan de helft der 



voorvleugels der geheele dwars- geheele dwarsader , bijna regi - 



boven ader 5: ader, schuin, sterk standig, naauwelijks gebogen, 

 wortelwaarts gebogen. 



Hierbij komen nog de geheel verschillende kleur en teekening. 

 Belangrijk mogen deze verschillen niet worden geacht, doch bij 

 den zoo afwijkenden habitus der vlinders, komt mij eene gene- 

 rieke afscheiding alleszins gewettigd voor. 



Mijne vrouwelijke exemplaren zijn bijna even levendig geel ge- 

 kleurd als de mannelijke. 



Dryas Buqiieti Boisd. , Spec. Gén. I p. 607 n^. 1. — Trimen , 

 BJiop, Afric. Austr. p. 66, 



