IV VERSLAG. 



zijn toegezonden. Daar niemand deswege het woord verlangt , 

 worden die notulen geacht te zijn goedgekeurd. 



De President van het Bestuur, Dr. A. W. M. van Hasselt, 

 brengt, overeenkomstig art. 17 der wet, het volgende jaar- 

 verslag uit : 



« Mij ne Heeren ! waarde Medeleden ! 



(( Telkenjare komt op onze zomervergadering de vraag ter sprake : 

 werwaarts zullen we de volgende maal onze schreden richten? — 

 Zijn de hieruit voortvloeiende discussiën nog nimmer in een 

 Poolschen Landdag ontaard , toch geldt hier wel eens het « zooveel 

 hoofden zooveel zinnen ». De wind waait dan soms uit alle streken 

 van het kompas. 



(( Eene merkwaardige tegenstelling daarvan leverde onze vorige 

 bijeenkomst te Breda. Met ongeëvenaarde eenstemmigheid viel de 

 keuze op de hoofdstad des Rijks. Gewis niet, om daar of in hare 

 onmiddellijke omgeving onze entomologische schatten te vermeer- 

 deren. Ons besluit had ditmaal eene minder zelfzuchtige oorzaak; 

 daaraan lag eene hoogere drijfveer , een tweevoudig piêteits-begrip 

 ten grondslag. Vooreerst wenschten we, — bij gelegenheid van 

 den veertigsten jaardag onzer Vereeniging, — haar verleden te 

 herdenken op den bodem , waar zij geworden is , op dien van 

 Amsterdam. Ten andere dreef ons de begeerte, het tegenwoordige 

 indachtig te zijn, insgelijks daar ter stede, waar eene beroemde 

 insteUing bestaat , aan welke onze Vereeniging zoo groote ver- 

 plichting heeft; het Koninklijk Zoologisch Genootschap, dat, in 

 edelen wedijver met het Rijk en met onze eenige »Schutsvrouw , 

 aan de spitse staat der geëerde Begunstigers van ons streven ; 

 Natura Artis Magistra, hier thans zoo waardiglijk vertegenwoordigd 

 in den persoon van zijn wakkeren Directeur, - ons oudste 

 Eerelid , — onzen huldigen Eerevoorzitter , — Dr. Westerman ! 



« Ik weet , dat ik uit Uw aller naam spreek , wanneer ik te 

 dezer feesture dank en hulde breng niet alleen aan dat Genoot- 

 schap , maar ook aan hem , die er niet slechts de «vader » maar 

 insgelijks de «ziel» van mag worden genoemd; die het, door 



