"V E E s L A ö. XXVII 



lepidoptera, ving hij, in October 1884, eene Faunae Neerlandicae 

 nova species , en wel OrtJiosia Utura L. , mede een î , dat ver- 

 scheidene eieren legde. De rups, door Treitschke (V. 2. p. 244) 

 uitstekend beschreven, is eene moordrups. Tot zijn spijt moest 

 hij dit ondervinden, doch eerst na de vierde vervelling; van 

 een vijftigtal zijn slechts 12 of 14 verpopt. Wat genoemde 

 Schrijver zegt , dat de rupsen niet allen dezelfde grondkleur hebben , 

 vond Spreker bevestigd , vivant hij had bruine , groene en geelachtige 

 exemplaren. De imagines paren vóór den winter. 



3°. Vertoont hij levende rupsen van Orrltodia erythrocephala F. 

 en Tubiginea F. — Hij verkreeg die uit eieren van enkele wijfjes , 

 door hem in Maart 1885 te gelijk met eenige mannetjes gevangen. 

 Van beide soorten nam hij de paring in gevangenschap waar; 

 ofschoon O. Tublginea soms reeds tegen het eind van Augustus als 

 imago voorkomt , schijnt dus de copulatie eerst na den winterslaap 

 plaats te hebben. Beide rupsen zijn mede door Treitschke goed 

 beschreven , en die van laatstgenoemde soort door Hühner {Larv. 

 Lepicl. IV, Noct. II Genuin. M. e. fig. 1, a, b, c.) afgebeeld; op 

 die afbeelding is de eigenaardige beharing (de overige Orrhodia- 

 soorten hebben onbehaarde rupsen) met juistheid weergegeven. De 

 wijfjes van O. ^ryif//röc?6^Vm/Ä waren allen typische stukken, en geen 

 der gekweekte rupsen had de witte zijstreep, waarvan Treitschke 

 (V. 2. p. 412) bij de var. _^^aôm Hbn spreekt. Het zal later moeten 

 blijken , of uit zijne menigte poppen zich toch ook die variëteit 

 zal hebben ontwikkeld. De rupsen van beide soorten zijn allen 

 met appel-bladeren groot gebracht. 



4°. Spreker ontving van den heer Millière te Cannes eenige 

 levende exemplaren van diens Agdistis Satanas. Als een merkwaardig 

 specifiek onderscheid met andere Agdà-tls-soovien merkte hij de 

 buitengewoon lange sprieten op. Bij drooge voorwerpen zijn vaak 

 die organen afgebroken of verkort. Een $ legde een vijftigtal 

 langwerpige, boonvormige, bruingele eitjes, welke dadelijk aan den 

 heer Millière zijn toegezonden. De jonge rupsen wilden echter van 

 de verschillende voorgelegde planten , Statlce-soovien , enz. , niet 

 eten en zijn, jammer genoeg, allen gestorven. 



