XXVIII V E E s L A G. 



5°. Met voldoening deelt Spreker mede , dat hem van alle zijden 

 Fsychiden-materieel ter bestemming of revisie wordt toegezonden. 

 Zoo kreeg hij b. v. in den laatsten tijd hoogst interessante stukken 

 uit Berlijn, Stuttgart, enz. — Ook heeft hij door den Luit-Kolonel 

 W. E. J. Hekmeijer en den heer Weijers eenige merkwaardige 

 Psycbiden van Java en Sumatra ontvangen; allen waren onbe- 

 schreven ; in de Comptes-rendus van de Société entomol. de Belgique 

 publiceerde hij achtereenvolgens Eumetaip.) HeJcmeijeri , Kophene 

 Weyersi en Challa javana. Hij geeft eene schets van den zak der 

 eerste soort en wijst op de eigenaardige mimicry der tweede, 

 welke sprekend op Ferina nuda F. gelijkt. 



6°. Als bijzonderheid wordt door hem aangehaald, dat in Mei 11. , 

 volgens schrijven van een zijner correspondenten in Silezie, op het 

 Reuzengebergte , eenige bergweiden door de rupsen van Epïchiopteryx 

 pulla Esp. geheel waren kaalgegeten. Dit komt hem onwaarschijnlijk 

 voor; al moge deze Psychide in bergstreken soms zeer gemeen 

 zijn, gelooft hij bier veeleer aan de grasvernielster CV^^r. ^ra^^^wii* L. 



7°. Wijst hij er op, hoe sleclit de rups \?a).Boarmïa gemmaria 

 Brahm (= rliomhoidaria Hbn.) in het werk van Sepp is afgebeeld. 

 Hij laat daarom een levend voorwerp zien , dat hij met de boven 

 aangehaalde rupsen aan den heer Snellen ter band stelt , ten einde 

 eene betere afbeelding, zoo mogelijk, in genoemd werk op te 

 nemen. 



8°. Eindelijk vestigt hij de aandacht op de uitgave van Z. K. 

 H. den Grootvorst Nicolas Mikhailowitch , Mémoires sur les Léjn- 

 doptéres. In een in de Fransche taal geschreven stuk (als bijlage 

 achter dit Verslag gedrukt) wordt dit prachtwei'k uitvoerig door 

 hem besproken. 



De heer Fokker spi*eekt over de synonymie van een paar in- 

 landsche Hemiptera. — In het eerste gedeelte van zijne lijst 

 {Tijdschr. V. Eid., deel XXVI, blz. 244) komen \oor Elasmosfethis 

 Fiebert Jakowl. en F. intersünchis L. (= griseus L.). Laatstgenoemde 

 soort, die zeer gemeen is en in geheel Europa voorkomt, werd 

 altijd geacht door Linnaeus onder de beide namen griseus en iuter- 



