94 Tosiseli HI.ÎVÏNGEK YAH NÏKUWfî 



io aderen in de voorvleugels, 3 en 4 zijn lang gesteeld, 5 en 10 

 ontbreken. De nervuur der achtervleugels verschilt vooral, doordat 

 ader 5 met den steel van 3 — 4 uit één punt ontspringt en sterk 

 gebogen is. Eene generieke afscheiding ware dus noodig , doch omdat 

 de soort in geen ander van Herrich-Schäffer's genera past , huisvest ik 

 mijne Aurantiaca maar voorloopig in Hijpocrifa, met een '?; zoodoende 

 loopt zij het minst gevaar van over het hoofd gezien te worden. 



Zuiger kort , maar duidelijk opgerold. Palpen ongeveer zoo lang 

 als de oogen, dun, spits, glad beschubd , iets opgericht. Bijoogen 

 zie ik niet. De iets platte , glad beschubde kop is op het vierkante 

 aangezicht okergeel, op den schedel zwartbruin. Sprieten bij het 

 $ onvolledig , draadvormig , bij den S afgebroken. Halskraag zwart- 

 bruin , de thorax ook , de wortelhelft der schouderdeksels okergeel. 

 Vleugels gevormd als bij FlavicoUis , de voorvleugels aan den wortel 

 zwartbruin, dan tot drie vijfden oranjegeel, de punt zwartbruin, 

 in het midden met eene naar onderen spits toeloopende , iets boven 

 den staarthoek eindigende oranjebruine vlek. Franje grauwbruin. 

 Achtervleugels oranjegeel met zwartbruine punt , die bij den S niet 

 meer dan een vijfde van den vleugel inneemt en puntig toeloopende , 

 nog niet tot halfweegs den staarthoek reikt. Bij het 2 is de donkere 

 vleugelpunt de helft breeder , komt tot over de helft van den achter- 

 rand en loopt smal door tot den staarthoek. De franje heeft de 

 kleur van den aangrenzenden vleugelrand. Onderzijde ongeveer als 

 boven , het donkere valer , de oi'anjebruine puntvlek der voorvleugels 

 klein en rond , naar onderen niet scherp begrensd. 



Achterlijf niet langer dan de achtervleugels, bij het $ stomp, 

 met dikke, muisgrauwe staartpluim — dus eveneens gevormd als 

 bij Flavicollis — bij den S slanker en spitser. Kleur op den rug 

 zwartbruin, de buik valer. Pooten grauwbruin, met witte tarsen; 

 zij zijn dun, glad beschubd, gewoon gevormd en gespoord. 



De man verschilt nog van het wijfje doordat het geheele ader- 

 stelsel der acbtervleugels hooger ligt, als opgeschoven. Daardoor 

 is de middencel smaller en zijn alle aderspranken, vooral 6 en 7 

 en ook de, evenals bij Flavicollis, uit de helft van den voorrand 

 der middencel ontspringende ader 8 , korter dan bij de andere sexe* 



