0,-IKD. LEPIDOPTERA HETEEOCERA. 37 



gele sprieten en prothorax. Tropisch Azië schijnt geschikt te zijn 

 tot het voortbrengen van Enprocfis'^oovien met eene ronde gele 

 vlek op de voorvleugels, want er is mij sedert weder eene derde, 

 van Sumatra, bekend geworden, welke dezelfde eigenaardigheid 

 bezit. Zij onderscheidt zich echter vrij duidelijk van de beide 

 verwanten , doordat de vermelde ronde gele vlek niet , zooals bij 

 deze , op den wortel van ader 2 der voorvleugels is geplaatst , maar 

 den oorsprong der aderen 3 , 4 en 5 bedekt , dus op eene geheel 

 andere plaats wordt gevonden. Vervolgens zijn de voorvleugels wel 

 onzuiver bruin , zooals hij Globifera , maar donker bepoederd gelijk 

 bij Biscophora, terwijl niet de kop en sprieten maar daarentegen 

 de thorax Hcht (bleek okergeel) is gekleurd. Andere verschilpunten 

 liggen in de franje en den vleugel vorm , zoodat ik niet geloof, — 

 hoewel van mijne nieuwe soort slechts twee wijfjes voor mij staan, 

 terwijl ik van DiscopJiora alleen den man ken en van Globifera 

 ook alleen laatstgenoemde sexe is afgebeeld , — dat wij hier aan eenig 

 ander dan aan specifiek verschil mogen denken. 



Vlucht 54; en 58 mm. Kop met palpen en sprieten grauwbruin. 

 Thorax bleekgeel met enkele langere grauwbruine haren, ook het 

 schildje zoo getint, het dikke achterlijf zeer donker grauwbruin, 

 aan het eind goudgeel. Pooten lichter grauwbruin , met enkele 

 grauwgele haren. 



Vleugels breed en afgerond (bij BiscopJiora en Glohifera langwerpig) , 

 de voorvleugels donker , iets grauwachtig bruin , donkerder bestoven, 

 de inplanting, de ronde vlek op den wortel der aderen 3 — 5, benevens 

 vlekjes der franje op alle adereinden bleekgeel. Achtervleugels nog 

 donkerder en grauwer dan de voorvleugels, tegen den achterrand 

 iets oplichtende, het uiterste van dezen en de franje bleekgeel. 

 Onderzijde der achtervleugels ongeveer als hunne bovenzijde, de 

 bleekgele achterrand echter naar binnen versloven ter breedte van 

 ongeveer 3 millimeters. Onderkant der voorvleugels wat grauwer en 

 bleeker dan boven , de gele middenvlek veel kleiner en minder scherp. 



plaats, door het verschikken eener komma, minder duidelijk. Men leze: midden- 

 vlekken en eene breede bandvormige bestuiving, op de achtervleugels van ader 

 4 — 6 afgebroken, grijsbruin. 



