O.-IIfB. LEPIDOPTBEA HETBBOCEBA. 45 



vervloeiend donkerbruin beschaduwd lijntje, dat een weinig verder 

 reikt dan de sporen der golflijn. Franjelijn bruin, iets wit afgezet. 

 Franje bruingrijs met twee gegolfde donkere deelingslijnen. Achter- 

 vleugels grijs, hunne franjelijn en franje als die der voorvleugels. 



Onderzijde grijs met donkere booglijn, de achtervleugels nog mei 

 eene tweede donkere schaduwlijn langs den achterrand en een 

 weinig vuilwit gemengd, de voorvleugels tegen de punt met eene 

 zwai'te, buitenwaarts wit afgezette stip. 



Pooten gewoon gevormd en (vrij lang) gespoord, bruingrijs, de 

 buitenzijde der middenschenen en der geheele voorpooten donker 

 grauwbruin als de borst. 



Deze soort onderscheidt zich dus van Rohustalis $ door kortere 

 palpen , wier eindlid eene langere spits heeft , door de tegen het 

 eind dunnere, gekerfde, anders behaarde sprieten (bij Rohustalis 

 ontbreken de dikkere wimperharen) , door slankeren bouw, tegen 

 den staarthoek meer afgeronde voorvleugels, door de verschillend 

 gevormde licht gekleurde eerste d warslijn en de gedeelde vleugelpunt. 

 Ook is de franje der achtervleugels geheel eenkleurig. Bij zeer gave 

 exemplaren van Roiustalis , die de heer Piepers in de laatste jaren op 

 Java vond, heeft het achterlijf ook pluimpjes,. evenals bij Approximalis. 

 Zij zijn echter korter en niet donkerder gekleurd dan het lijf. 



Sumatra (Deli) , Dr. Hagen. — Leidsch Museum en mijne collectie. 



8. Hypena fractilinealis nov. sp. 

 PI. 2, tig. 3 en 3a. 



Twee mannen van 29 en 30 mm, vlucht. 



Eene zeer kenbare soort . die onder de mij bekende Europeesche en 

 exotische soorten geene nabestaande verwanten heeft. De middenlijn 

 der voorvleugels is namelijk boven het midden ongewoon sterk 

 gebroken en loopt daaronder zeer schuin; verder is het gedeelte 

 van de vleugels achter die lijn onder ader 5 lichtpaars bestoven. 

 De bouw is overigens ongeveer als bij de hiervoor beschrevene 

 Approximalis, met iets langwerpiger vleugels, maar met anders ge- 

 vormd eindlid der palpen; ook is de achterrand der voorvleugels 

 schuiner. Palpen nauwelijks een vierde langer dan de kop, opge- 



