48 BBSCHBIJVINGETT VAN NIBUWB 



î niet verder dan , bij den <? nog niet ten volle tot aan den 

 bovenrand van den halskraag , en het eindlid is bij laatstgenoemden 

 slechts iets langer dan de helft van lid 2 , bij het ? ongeveer 

 twee derden zoo lang. Hunne binnenzijde is grijsgeel , de buiten- 

 zijde stofgrijs als kop en thorax. Sprieten iets donkerder, meer 

 bruingrijs, bij den S fijn bewimperd met een dikker haar aan 

 beide zijden van ieder lid. 



Bovenzijde der voor- en achtervleugels bij beide sexen een- 

 kleurig, stofgrijs zonder lichteren voorvleugelvoorrand , maar met 

 vrij helder bijna witgrijzen, wortelwaarts breed grauwbruin be- 

 schaduwden achterrand. Deze lichte achterrand is bij het ? op de 

 voorvleugels 2 mm. breed, wortelwaarts geheel recht en tegen de 

 donkere beschaduwing helderder; bij den $ ^j^ mm. smaller, in 

 het midden iets hol en met eene fijne donkere lijn voor den wortel- 

 rand geteekend. Op de achtervleugels strekt de lichte achterrand 

 zich van even onder de vleugelpunt tot ader 2 uit en is overigens 

 als op de voorvleugels , bij den i iets smaller dan bij het 2. Donkere 

 schaduw aan de wortelzijde van den lichten rand de helft breeder 

 dan deze, zeer zacht in de stofgrijze grondkleur wegsmeltende. 

 De teekening der vleugels bestaat in flauwe , fijne donkere midden- 

 punten, twee nog flauwere gegolfde, enkelvoudige dwarslijnen der 

 voorvleugels, op een derde en drie vijfden, die een aan den binnen- 

 rand smaller middenveld insluiten en, bij het j, in eene zeer 

 flauwe donkere middenlijn der achtervleugels. Franjelijn fijn donker, 

 in de cellen iets dikker. Franje iets lichter en geler dan de vleugel- 

 grond. Onderzijde iets lichter en grijzer dan boven, fijn donker 

 bestoven, de achterrand niet lichter, vóór dezen eene bruingrijze, 

 wortelwaarts iets verstoven lijn ; overige teekening dezelfde , wel 

 zoo duidelijk. 



Achterlijf donkergrijs , zoowel onder als boven. Pooten donkerder 

 en iets bruiner , vooral de dijen en schenen. Zooals boven opge- 

 merkt is, zijn de mannelijke voorschenen vrij dik behaard, die 

 van het ? gelijk aan die deelen bij Bectalis ?. 



Ik moet nog opmerken, dat bij den ê de voorrand der voor- 

 vleugels op een derde, juist waar de eerste dwarslijn begint, 



