112 LEPIDOPTEROLOGISCHE FRAGMRNTEN. 



I. COLIAS AGAVE F. 



De rups van deze soort, die verscheidene generatie's 'sjaars 

 heeft , voedt zich niet met de bladeren , maar met de bloemen van 

 eene hier (in Argentina) zeer gewone plant , die bijna den ge- 

 heelen zomer, van September tot Mei, bloeit '). De jonge rups 

 is lichtgroen , de volwassene grasgroen ; de buik is steeds iets donkerder 

 dan de rug; terzijde ziet men eene nauwelijks merkbare gele 

 streep. De borstpooten zijn grauwbruin en op de wangen vertoont 

 zich een weinig roodbruin. Zij is in vijf weken volwassen en dan 

 25 mm. lang. Merkwaardig is , dat de geheele huid het voorkomen 

 van segrijnleder heeft. 



Om te verpoppen , hecht de rups zich , evenals de meeste Pieriden , 

 met het achtereind aan een takje en spint een draad om het lijf, 

 welke evenwel bij het afstroopen der rupsenhuid meestal loslaat, 

 zoodat de pop dan alleen aan het staarteinde hangt. De pop is 

 eerst zeer licht groen . wordt allengskens donkerder en vertoont 

 dan eenige donkere leekening, namelijk eenige stippen op het 

 achterlijf, eene veeg aan den onderrand der vleugelscheeden , een 

 paar stippen op de vleugelscheeden en een krom figuurtje aan den 

 vleugel wortel. De kopspits is rugwaarts gebogen en zeer donker. 

 De vleugelscheeden steken sterk vooruit. 



Na veertien dagen verschijnt de vlinder. 



De kleur van den vlinder is fraai hoog-geel, met zwarten tip 

 aan de voorvleugels; aan den rand der vleugelpunt schijnt nog 

 het geel door het zwart heen. De vleugeladeren zijn duidelijk zicht- 

 baar wegens de dunheid der vleugels. Borst en lijf zijn lang be- 

 haard, maar toch niet dicht genoeg, om de zwarte grondkleur dezer 

 deelen geheel te bedekken. De oogen en de sprieten zijn bruin , 

 min of meer naar het roode trekkend. Op den rand der achter- 

 vleugels ziet men eenige kleine zwarte stippen. De onderzijde is 



1) De naam der plant is in het manuscript opengelaten. 



