114 tEt»ÌDOP*EÌlOLOGISCaE tRAGMENTËîf. 



VII, p. 17, Tab. 1, flg. 5, a, h. Zij verschillen, behalve door 

 hunne geringe grootte (die tot 33 mm. vlucht afdaalt) , nog daar- 

 door, dat de onderzijde der zwarte voorvleugelpunt ronder is dan bij 

 den hier afgebeelden type; bovendien is de onderkant der achter- 

 vleugels minder levendig geel, meer okerkleurig, met eene bleekroode, 

 niet zwartbruine vlek aan denvoorrand, terwijl de voorvleugelpunt 

 boven eene bruiner tint heeft. 



Sn. 



n. GERATOGAMPA IMPERIALIS L 



De rups van deze soort vond ik meest op Italiaansche populieren , 

 die hier in menigte zijn aangeplant, en mede op wilgen en vele 

 andere boomen , zooals ook Prof. Burmeister mij van Buenos- Aires 

 meldt, er bijvoegende dat de vlinder ook over geheel Brazilië vrij 

 algemeen verbreid is. 



Ceratocampa imperialis heeft twee generatien 'sjaars, waarvan 

 de tweede als pop overwintert. Het ei is ovaal en parelgroen. De 

 kleur der rups is fraai lichtgroen, met vuurroode uitstekende 

 punten , drie paar op eiken ring , van welke de middelste het langst 

 zijn. De haren zijn wit ; de acht paren spiegels terzijde geel , met 

 een breeden zwarten rand. De kop is lichtbruin , met eene zwarte 

 middenstreep en eene zwarte randstreep aan de oogen. De borst- 

 pooten zijn lichtbruin met zwarte basis; de buikpooten zijn alleen 

 aan de klauwtjes zwart, en wel aan de buitenzijde; de klauwtjes 

 zelven zijn lichtbruin. De breede , sphaerisch-driehoekige naschuivers 

 zijn geelbruin , met groenen voorrand en eene breede zwarte streep 

 in 't midden. De zuigkussentjes van al de bastaardpooten zijn 

 zwart. De staartklep is geel, met een zwarten, naar voren open 

 hoek op het midden. Volwassen is de grootte 9 centim. , de dikte 

 ruim '1,5 à 2 centim» De rups Verpopt onder den grond, Zonder 

 spinsel. 



