AAKTBEKENINQ OVER GEOMETRA^ ETGTTATA HÜBN. 135 



en iets minder ver naar achteren geplaatste middensporen der 

 achterschenen , doch m. i. is dit niet toereikende om weder de 

 vorming van een nieuw genus te rechtvaardigen. 



Wat de verschillen in den oorsprong van ader 6 en 7 der voor- 

 vleugels aangaat , waarvan de heer Meyrick onder andere kenmerken 

 gebruik maakt tot vorming van genera bij de Nieuw-Zeelandsche 

 soorten van Larentia (Cidaria Led.), zoo kunnen die bij de Euro- 

 peesche soorten geen dienst doen. Die verschillen zijn namelijk niet 

 constant bij de voorwerpen van eene en dezelfde soort en ik vrees 

 dat die overigens zoo degelijke entomoloog zich wat te veel gehaast 

 heeft om er gebruik van te maken. 



Standvastig schijnen mij toe: 1°. de gedeelde of ongedeelde aan- 

 hangcel. 2°. de oorsprong van ader 11 (uit de aanhangcel of uit 

 den steel van 7 — 10 (8 — 10), 3°. het uitloopen van ader 11 (in 

 ader 12 of in den voorrand), 4°. de behaarde of beschubde borst , 

 5°. het verschil in de lengte der palpen. Daarentegen , behalve het 

 bovengemelde, wat betreft de adei'en 6 en 7, zijn onzeker de 

 kenmerken aan de verschillende bekleeding der mannelijke sprieten 

 ontleend. 



Ten slotte merk ik op, dat de dwarsader der voorvleugels bij 

 Mesoti/pe virgata volstrekt niet ontbreekt, zooals men uit de bovenste 

 afbeelding links bij Lederer in zijne «Spanner» {J'erh. der zool. 

 bot. Gesellschaft zu Wien, 1853), fig. 25 zou kunnen opmaken. 

 In de onderste figuur is zij aanwezig, wat ook juist is. 



