140 PANAGllA YETHI nOV. SpeC. 



gevormd , tusschen Biadictis en Phasiane. Het laatste genus is overi- 

 gens bij hem zeer v^'einig homogeen , en eene afscheiding van petraria , 

 die dan met de Noord-Amerikaansche äi'ßuata Packard generiek 

 kon worden vereenigd, ware al dadelijk aan te bevelen. De beide 

 laatsten zijn eveneens gebouwd. Vethi kan zeer wel in het « Sammel- 

 genus i) Panagra Guenée worden gehuisvest, althans voorloopig. 



Vlucht 29 ((?) en 32 (?) mm. Palpen bij den man een vierde , 

 bij het wijfje een derde langer dan de kop, horizontaal, smal, 

 stomp, glad beschubd, lid 2 met eenige langere haren; de klem- 

 bruingrijs. Zuiger lang. Aangezicht eenigszins buitenwaarts af- 

 bellende, vlak , bijna vierkant , bruingrijs met smallen grijsgelen rand. 

 Oogen iets breeder dan het aangezicht. Schedel , evenals het aan- 

 gezicht en de thorax, glad beschubd. Sprieten een weinig langer 

 dan de helft van den voorrand der voorvleugels , bij den man met 

 drie en dertig stel vrij lange dunne, fijn behaarde baarden, die 

 voorbij de helft in lengte afnemen en bij het laatste zesde, dat 

 fijn en kort behaard is, ophouden. Bij het wijfje zijn de sprieten 

 draadvormig. De schaft is grauwgeel, de baarden grijsbruin. 



Voorvleugels met sterk en regelmatig gebogen voorrand, spitse 

 (bij het wijfje sterker) omgebogen punt , vrijstellen, eerst onderaan 

 een weinig gebogen, effenen achterrand, afgeronden staarthoek en 

 vlakken binnenrand, die iets langer dan de achterrand en bijna een 

 derde korter dan de voorrand is. De achtervleugels , die even breed als 

 de voorvleugels zijn , hebben daarentegen een sterk afgeronden 

 voorrandshoek , gebogen , op ader 4 zelfs een zweem hoekigen , iets 

 gegolfden achterrand en zeer duidelijken , stompgepunten staarthoek. 



De beschubbing is fijn, glad, maar vrij dof. De kleur (dezelfde 

 ook op schedel en thorax) is op de voorvleugels grauwgeel , bij den 

 man wat roodachtig en bij beide sexen met twee fijne, scherpe 

 grauwbruine dwarslijnen en zulk een middenpunt geteekend. Van 

 deze lijnen is de eerste , — iets vóór twee vijfden der vleugellengte, — 

 geheel recht en loopt van den voorrand der middencel naar den 

 binnenrand der vleugels. De tweede begint bij de vleugelpunt en 

 loopt , niet sterk maar regelmatig wortelwaarts gebogen , naar drie 

 vierden van den binnenrand. Bij het wijfje zijn de dwarslijnen 



