VERSLAG. 11 
wespen op bladeren van Salix caprea te laten leggen werd thans 
herhaald (Lijdschr. v. Ent. XL. V. p. 42). Twee bevruchte wijt jes 
werden op afgesneden takjes van wolwilg voor een open venster 
geplaatst in groote met gaas gedekte glazen, Na drie dagen werden 
zij in een ander glas met versche takjes overgebracht. Zij hebben 
aldus van 23 Juni tot 5 Juli te zamen in vier glazen 150 eitjes 
gelegd. Den 2den Juli waren reeds eenige larfjes in de eieren zicht- 
baar, maar niettegenstaande de meest mogelijke zorg er aan gewijd 
werd, ging bijna het geheele kweeksel te gronde . . . en ver- 
scheen uit het groot aantal eieren 10 Juli slechts eén larfje! Tot 
den 44den bleef het geregeld vreten van wolwilg, werd den 
16den vervellend op den bodem van het glas gevonden en is den 
47den Juli overleden, Hoewel de wtev-wespen dus gemakkelijk er 
toe te brengen zijn eieren op wolwilg te leggen, schijnt de ont- 
wikkeling tot larve zeer moeilijk plaats te hebben. Het gure weder 
zal hier waarschijnlijk een nadeeligen invloed bij gehad hebben. 
Aangezien de temperatuur iets hooger was geworden, werd be- 
sloten de proef nog eens te herhalen. Het eenige afgeleefde mannetje 
dat Spreker toen nog bezat, bleek echter niet geschikt meer ter 
copulatie te zijn. Er werd toen een krachtig wijfje genomen dat 
terstond na de verschijning op populier gezet was en daar reeds 
25 eieren gelegd had. Zij legde er op wolwilg nog 44, Al spoedig 
bleek het dat uit de op jonge blaadjes gelegde weder weinig te ver- 
wachten was; in eitjes op grootere bladeren was den 2den Augustus 
herhaaldelijk beweging te zien, en dien zelfden dag verscheen ook 
een klein zeer lichtkleurig parthenogenetisch larfje. Den volgenden 
dag kwam uit een ei op een dergelijk blad, dat vrij frisch en 
groen gebleven was, eene tweede bijzonder kleine larve te voor- 
schijn. Deze eitjes waren 21 Juli gelegd; op wolwilg bevinden zij 
zich gewoonlijk aan den bovenkant van het blad ; op gladbladerige 
wilg worden zij grootendeels aan den onderkant gelegd, De beide 
uitgekomen zwakke diertjes vraten zeer weinig; de grootste werd 
donkerder, eenigszins rossig aan den rug gekleurd, en beide be- 
zweken reeds 6 Augustus. Hoewel het dus ook niet gelukte deze 
larven groot te brengen, was het aantal larven dat uit de parthe- 
