VERSLAG. 63 
bekommerden zij zich gedurende {+ uur volstrekt niet om elkaar, ook 
niet bij zonneschijn. Beide maakten daar gebruik van om zich te 
koesteren of zochten een takje op dat met suikerwater bevochtigd 
was en smulden hiervan zonder hartstochtelijk ontroerd te worden. 
Toen na verwijdering van de manlijke wesp er een andere /utea- 
man bij gebracht werd, had dit evenmin eenig gevolg. Daar Spreker 
op dat oogenblik geen andere !) wilgen-mannen meer bezat, werd 
de eerste den volgenden dag weder naast het wijfje geplaatst ; zij 
beet toen zeer vinnig van zich af, en er werd een oogenblik flink 
gevochten, waarbij de man goedaardiger of minder krachtig bleek. 
Ten derde male werd 17 Mei de proef herhaald. Op nieuw hadden 
er vechtpartijen plaats; eindelijk gaf het mannetje, nu minder 
galant of bevreesd dan den vorigen dag haar «een duchtig pak», 
en snorde verwoed met hoog opgericht lijf over haar heen, terwijl 
zij achterover lag en hij haar met de kaken vasthield. Bij deze 
schermutseling verloor het wijfje een geheele voorpoot. Het is 
mogelijk dat deze wesp, welke nu twintig dagen geleefd had, 
reeds te oud was voor de paring; ook is waargenomen dat blad- 
wespen welke reeds parthenogenetisch eieren gelegd hebben, later 
moeilijk tot copulatie overgaan. 
De verminkte werd toen weder naar een buitenverblijf op den 
els teruggebracht; het weer werd op nieuw somber en zonloos 
met koude regenbuien, en zij overleed 23 Mei, 24 dagen oud, 
zonder meer eieren gelegd te hebben. 
Bij de andere wesp, die 9 Mei verschenen en ook op els gezet 
was en daarop tot 2 Juni (dus ook 24 dagen) vertoefde, waren 
de uitkomsten, ten gevolge van het gure en natte weer, nog on- 
gunstiger. Zij heeft in al dien tijd slechts een viertal eitjes gelegd 
Uit de weinige parthenogenetische eieren verschenen intusschen 
van 3—6 Juni, dus na ongeveer drie weken, acht larfjes. Zij zijn 
licht loodkleurig grijs maar worden spoedig donkerder getint wanneer 

1) In ’97 werd bij een dergelijke proef met eene beukenwesp @, het derde 
wilgenmannetje toegelaten, nadat twee andere krachtdadig afgewezen waren. 
(Tijdschr, v. Entom. XL. Versl. p. 47.) 
